it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Nov 18

002

Я сядзеў дзьве гадзіны ў фільгармоніі -- і шалеў. Назіраў за ягонымі рукамі -- і шчыра не разумеў, як ён пасьпявае так хутка лётаць па-над клявішамі -- і пры гэтым дакранацца да іх, дастаючы з шыкоўнага раялю ня меньш шыкоўныя гукі.

Ведаеце, колькі гадоў Адаму Маковічу. 69!

Я глядзеў на яго, слухаў, фоткаў, запісваў...

Ён граў без партытуры, без шпаргалак і падказак. Граў абсалютна разьняволена. Здавалася, што зараз ён пачне паралельна піць каву ці чытаць кніжку -- і адвернецца ад раялю, працягваючы граць.

Я ня ведаў раней, што адзін чалавек з адным інструмэнтам можа трымаць у такой напрузе цэлую фільгармонію дзьве гадзіны.

Калі Адам Маковіч скончыў граць, мне хацелася бегчы на сцэну і цалаваць ягоныя рукі.

Бо да мяне іх цалаваў Бог.

Adam Makowicz. Minsk, 2009-11-17

СПАМПАВАЦЬ АЎДЫЁ

001

003

004

005

006

007

008

009

010

Тэгі: , ,