it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Feb 10

28 кастрычніка 1958 году -- дзень наданьня Нобелеўскай прэміі. зьлева -- Алена Цэзараўна і Карней Іванавіч Чукоўскія, справа -- Зінаіда Мікалаеўна Пастарнак.

найцікавейшы артыкул Аляксандра Лукашука пра сорак шосты Дзень Народзінаў Пастарнака ў Менску можна прачытаць ТУТ

Чытаць далей »

Тэгі:

Feb 10

Любая, твой характар іньшым быць ня жадае,
Бачыць мілосьць хацела іншую, не такую.
Застанься ў кубку прычасьця,
сьціплая і сьляпая,
як Бог існуе.

Шмат я сьпяваў, ды плакаў я па табе найболей,
трызьніў паўсюль табою, парабалаю мілосьці.
Застанься, застанься ў мозгу,
ў міфу страшнага болю
сэрца майго і мосьці.

Вера – той горан, дзе я ўпарта паліў прычыны
зземленага жалеза не аднае жанчыны,
Скуць цябе на кавадле на паганскім хацеў я.
Застанься ў туманнасьці вечнай
там, дзе нябыту цені
зьнікнуць, як аблачыны.

Як ты не захацела быць неспазнанай плазмай
мэтафізічнага палу, шалу мілосьці, зрэшты,
дазволь мне біць бізуном сябе, блазну,
я гэтага варты, як грэшнік.

Сэсар Вальеха
пераклад Рыгора Барадуліна

Тэгі:

Jan 28

круціцца ўсё –
словы ды гукі
круціцца месяц
горы ды травы
круцімся мы.
цёплыя рукі
круцяцца -
ад ромнаў да лібавы
круцяцца грэкі
круцяцца хмары
сонейка -
і тое
круціцца
занураюся
ў твае мары:
хто патануў –
ужо не атруціцца

Тэгі:

Jan 19

[ранішні верш для самай чароўнай
у сьвеце дзяўчыны
]
Чытаць далей »

Тэгі:

Dec 12

горад сьніць,
што ў кожным вакне, --
як у маім –
агні
што кожны жлоб
адшкадуе пятак
на гірлянду
і панэльныя
бамбасховішчы
са свае вышыні
будуць шаптаць адно аднаму:
Каляды!..

і выбачацца: маўляў,
пацярпі пару дзён
і дзіўныя людзі
здымуць зь дзявярэй
амэлу
а ўжо ў панядзелак
Каляды занурацца ў сон
і цуду палова
можа ня стацца
цэлым

так што, дружа,
ня шчоўкай дзюбай
альбо
будзеш чакаць наступнага
сьнежня й сьнегу
у гэтым горадзе
гэтай ноччу
арго –
зорку ўбачыць
і сьледам за ёй
паехаць

і пакідаць на
рэшце
бібліятэку й праспэкт
аэрапорт
і трасы
корчмы й аўстэрыі
каб дзесьці ў лесе
выдыхнуць ёй:
"рэспэкт!.."
і падумаць сабе:
не падманулі старыя

kaliady

Тэгі:

Oct 25

Разьбіраючы дакумэнты, знайшоў гэты вось дарагі для мяне верш Рыгора Барадуліна.
Напісаў яго Дзядзька Рыгор з нагоды майго ўступленьня ў Саюз беларускіх пісьменьнікаў у 2006 годзе (той Саюз, дзе былі Колас і Купала, а не каторы стварыў чаргаўнец і кучка ашавуркаў).
Верш -- зь непаўторнай, чыста барадулінскай іроніяй 🙂
барадулін_саюз

Тэгі: , ,

Oct 25

мабуть
я тебе увічнив
у всіх твоїх еквівалентах
і в нотах
на усіх магічних
і незвичайних
інструментах
і в денних радіопрогнозах
про те, що незабаром
осінь
ти миєш посуд
ходиш боса
досі

і кожен ранок
буде літо
і ти почнеш
усе спочатку
моя принадлива кобіта
моє дівчатко
Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 13

зачыняеш дзьверы
і просіш ня топаць
усе палеглі,
а столькі недагаворана
я нахіляюся і кажу:
пенелопа,
я перастаў паліць,
ты задаволена?
ты пярэчыш, што я
не паліў і раней
і я разумею,
колькі мінула часу
ты перагледзела
тры каханьні
чацьвертае пайшло
самапасам
мы запарваем мёд
зь мятнай гарбатай
ты больш ня просіш
мяне галіцца
дыхае прыцемкам
горад цыбаты
а мне хочацца
нахіліцца
й спытаць:
пенелопа,
можа хопіць?
у іншых вунь
нараджаюцца дзеці
усё адбываецца
усё зьнікае
рухаецца
у падзеях
ты прызначаеш
спатканьні
карамельнай гарбаце
падоўгу сядзіш
на падваконьні
будуеш вежу
з цукровых квадрацікаў
глядзіш як ідуць
па ходніку
коні
і кажуць табе
ў акно:
пенелопа,
хопіць топаць
як маленькая
вучыся хадзіць
як мы,
пенелопа,
не трымаючыся
за сьценкі

Тэгі:

Oct 02

нагадай,
пад што мы кансьпіраваліся?
я, здаецца,
пад будынак Ліцэю
а ты – пад ліцэістку
адно ў адным
хаваліся,
шукаючы панацэю
нагадай,
як вынайшлі мэтад
давесьці бацькоў да
вар’яцтва
ты, здаецца, тады
зразумела,
што галоўнае –
не баяцца
нагадай,
як ляжалі ў жыце
за трыста крокаў
ад “лініі сталіна”
прызнайся, ты тады ўжо ведала,
што паедзеш адна ў італію?
і ці гэта цябе ўтрымае,
калі ўсё-ўсё-ўсё
нагадаю?..

Тэгі:

Sep 29

З Кіева прыйшлі пераклады, якія сьпяшаюся выкласьці -- мо, каму цікава будзе. Мне ў цэлым спадабалася, некаторыя месцы -- вельмі. Для магчымасьці параўнаньня прыводжу ўсё парамі.

давай на тры хвіліны
будзем
чорным зернейкам кавы
ты – левай паловай
я правай
а думаць будзем
абодва
насуперак тэарэмам
і зробім
кубак кавы лагоднай
нашым гарэмам
а далей –
малеч зярнятак
знойдзем у капусьце
і хрэн да сябе
кавамолку
падпусьцім


* * *

ану ж на три хвилини
станьмо
зернятком чорної кави
ти – половинка ліва
я – права
а думатимем обоє
усупереч теоремам
і зробим
чашку кави смачної
нашим гаремом
а тоді –
трохи зернинок
знайдемо у капусті
і дзуськи до себе
кавомолку
підпустим

З білоруської переклав Володислав Журба

Чытаць далей »

Тэгі: