it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Nov 21

знайшоў у нэце. усьміхнула

belshyna

Тэгі:

Nov 21

balada

Выкладаю працоўны варыянт песьні “Баляда” з апошняй рэпетыцыі гурта HandmadE.

HandmadE. Баляда
[audio:http://labadzenka.by/wp-content/uploads/2009/11/balada.mp3]
музыка і словы Я.Валошын
СПАМПАВАЦЬ

гурт HandmadE
сола-гітара А.Маркуц
вакал, гітара Я.Валошын
акардэон М.Квяткоўскі

Тэгі:

Nov 20

nagbom4

Яшчэ адным бясцэнным экзэмплярам папоўнілася мая калекцыя рарытэтаў. Мой старэйшы сябар і калега Юрась Бушлякоў прэзэнтаваў мне такую вось кніжачку Рыгора Барадуліна 1963 году выданьня.

Спадар Юрась набыў гэтую кніжачку некалі ў букіністычнай краме, але, ведаючы маю любоў і пашану да Дзядзькі Рыгора, саступіў рарытэт мне. За што я бязьмежна спадару Юрасю ўдзячны!

Гэта адная зь першых кніг Рыгора Барадуліна. Тым ня меньш, ужо там былі зьмешчаны некаторыя вершы, якія сталі клясычнымі: “Слаўлю чысты абрус”, “Куліна”, “Сафійка”, “Я — сын зямлі…”…

Рыгор Барадулін — нямногі з нашых паэтаў, якія паўсталі ў савецкі час, але якім і цяпер ня сорамна за першыя кніжкі.
Чытаць далей »

Тэгі: ,

Nov 20

верш_хлопец

Тэгі:

Nov 20

я чалавек цёмны, усякія ЖЖ не чытаю. аднак чытачка vedmo4ka падказала мне цікавую спасылку. гомельскі літаратар Сяргей Балахонаў зрабіў мяне пэрсанажам адной са сваіх баяк.
што казаць, мне прыемна, Сяргею.
рагатаў як немаўля!
Балахонаў яўна недзе за мной падглядвае, пераймаючы сакрэты майстэрства 😉

balachon

Сяргей Балахонаў
Журналісцкія планы ў Нясвіжы
Глеб Лабадзенка прыехаў у Нясвіж, каб для “Звязды” узяць інтэрвію ў Францішкі Уршулі Радзівіл. Журналіста і паэта віталі як самага паважанага госця – з аркестрам, ганаровай драгунскай вартай і фаерверкам. Дарожка ад сядзібы да дзвярэй Глебава бібліёбуса была выслана персідскімі дыванамі. Сустракаць яго выйшла сама гаспадыня – крамяная жанчына ў шыкоўнай сукенцы з вельмі глыбокім дэкальтэ. Пасля ўзаемнага прывітання Лабадзенка не прамінуў адразу ж удакладніць:
– А вы не баіцеся сустракаць скандальнага журналіста ў такім выглядзе?
Чытаць далей »

Тэгі:

Nov 19

больш самазакаханага чалавека за цябе я бачыў толькі ў люстэрку, —
напісаў я сёньня ў асьцы Асі Паплаўскай адной прыгожай дзяўчыне.
перачытаў.
спадабалася 😉

Nov 19

Мініятура, ад якой я сьмяяўся да сьлёз!..

Экзамен на гражданство всегда волнителен для наших иммигрантов почтенного возраста, и они ищут любые «ходы», чтобы облегчить свою участь. Представим себе такую картину, пусть даже нереальную…
– Мистер Гонтмахер, учитывая ваш преклонный возраст, экзамен на гражданство мы проведём на русском языке. Мистер Гонтмахер, вы слышите меня? Что вы смотрите наверх?
– Что-то сказали по радио…
– Это – не радио, это я разговариваю с вами. Я!
– У меня правое ухо не слышит.
– Хорошо, я скажу слева.
– А слева я не вижу.
– Как же вам задавать вопросы?
– Лучше через мою жену Фиру, она всё знает.
Чытаць далей »

Тэгі:

Nov 19

hand made
яшчэ адзін варыянт песьні hand made — гэтым разам ня толькі пад адную гітару,а ў суправаджэньні гурта

HandmadE. hand mane
[audio:http://labadzenka.by/wp-content/uploads/2009/11/hand_made_new.mp3]

музыка Я.Валошын
словы Г.Лабадзенка
СПАМПАВАЦЬ

гурт HandmadE
сола-гітара А.Маркуц
вакал, гітара Я.Валошын
акардэон М.Квяткоўскі

Тэгі:

Nov 18

babulia

Заўтра замаўляем помнік на магілу бабулі Ўладзімера Караткевіча.

Тэкст такі:

Бабуля пісьменніка
Уладзіміра Караткевіча

Людміла
Антонаўна
БАРЫСЕВІЧ
1873-1963

————-
Непадалёк ад ледзь жывой капліцы,
Над бабчынай магілаю старой
Як слёзы залацістыя, жывіца
Цячэ з параненых магутных хвой.

Ул. Караткевіч

Ёсьць меркаваньні — пакідайце ў камэнтах.

Бабуля пісьменніка

Уладзіміра Караткевіча

Людміла

Антонаўна

БАРЫСЕВІЧ

1873-1963

————-

Непадалёк ад ледзь жывой капліцы,

Над бабчынай магілаю старой

Як слёзы залацістыя, жывіца

Цячэ з параненых магутных хвой.

Ул. Караткевіч

Тэгі:

Nov 18

002

Я сядзеў дзьве гадзіны ў фільгармоніі — і шалеў. Назіраў за ягонымі рукамі — і шчыра не разумеў, як ён пасьпявае так хутка лётаць па-над клявішамі — і пры гэтым дакранацца да іх, дастаючы з шыкоўнага раялю ня меньш шыкоўныя гукі.

Ведаеце, колькі гадоў Адаму Маковічу. 69!

Я глядзеў на яго, слухаў, фоткаў, запісваў…

Ён граў без партытуры, без шпаргалак і падказак. Граў абсалютна разьняволена. Здавалася, што зараз ён пачне паралельна піць каву ці чытаць кніжку — і адвернецца ад раялю, працягваючы граць.

Я ня ведаў раней, што адзін чалавек з адным інструмэнтам можа трымаць у такой напрузе цэлую фільгармонію дзьве гадзіны.

Калі Адам Маковіч скончыў граць, мне хацелася бегчы на сцэну і цалаваць ягоныя рукі.

Бо да мяне іх цалаваў Бог.

Adam Makowicz. Minsk, 2009-11-17

СПАМПАВАЦЬ АЎДЫЁ

Чытаць далей »

Тэгі: , ,