it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Mar 29

надрукавана ў "Звяздзе" ад 29 сакавіка

У Музеі беларускага народнага мастацтва ў Раўбічах можна параўнаць Ваўскавыск 100 гадоў таму і цяпер

Выставу “Стары і новы Ваўкавыск” падрыхтаваў ураджэнец Ваўкавыска Віктар ВАЙТЧУК. Спадар Віктар – інжынер на чыгунцы, паралельна старшыня Ваўкавыскай гарадской арганізацыі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў. Ён шчыра любіць свой горад, цікавіцца яго гісторыяй, збірае ўсе магчымая звесткі пра Ваўкавыск. Ягоная выстава ўжо экспанавалася два з паловай месяцы ў Ваўкавыскім гарадскім ваенна-патрыятычным музеі, цяпер вось перабралася ў Раўбічы. А гэта ўзровень – бо раўбіцкі музей з’яўляецца філіялам Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі. Выстава працягнецца да 30 мая – кожны паспее. А пакуль мы гутарым з Віктарам Францішкавічам Вайтчуком.
Чытаць далей »

Тэгі:

Mar 29

я клявіятурай
пальцы чухаў
вяртаючы ў словы
мяккі знак,
а ў мяне на стале
памірала муха
і цешылася, што на дварэ
вясна

дзе ж ты зімавала
гаротнай плачкай?
дзе крылы хавала
ад маразоў?
ці сонца вясновае
ў сьне пабачыла
і крылы выструменіла
лязом

ці ты адчувала,
што сонца будзе
што проста чакае
пад сьнегам трава
што бедныя мухі
і бедныя людзі
баяцца аднога –
зімаваць

ня бойцеся:
доўга ня прыйдзецца
слухаць
ганяць небараку
з вакна да сьцяны
калі на стале
памірае муха
і радуецца,
што дажыла
да вясны

Тэгі:

Mar 29

Ты сабе, душа,
Свабодна лётай.
Я дабуду тут
Зямную рату.
Чую, кліча мама
З неахвотай.
Клікала не так,
Бывала ў хату…

2009
Рыгор Барадулін

Тэгі:

Mar 28

Авіярэйс «Віцебск-Віцебск»

Надрукавана ў "Нашай Ніве"

Аўтар: Павал Касцюкевіч, пры дапамозе Сяргея Харэўскага

«У мяне няма нiводнае карцiны, на якой вы не ўбачыце фрагментаў маёй Пакроўскай вулiцы. Гэта, бадай, загана, але толькi не для мяне»,

— сказаў Марк Шагал. Сапраўды: пабачыўшы шагалаўскія лятучыя аўтапартрэты ў поўны рост і ягоных персанажаў, што кружляюць па-над бялюткімі цэрквамі і драўлянымі крамамі аднаго і таго места, робіцца ясна, што, як бы далёка ні адлятаўся ў сваім жыцці Шагал, ён заўсёды лунаў па-над Віцебскам.
Чытаць далей »

Тэгі:

Mar 28

Па гарачых просьбах трудзяшчыхся ліцейнага цэха трактарнага завода вывешваю яшчэ тры песьні іскрамётнага і сонечнага гурта "Разьбітае сэрца пацана". Наслаждайцесь!

Разьбітае сэрца пацана. Жэншчыны

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


СПАМПАВАЦЬ

Разьбітае сэрца пацана. Парыкмахерша

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


СПАМПАВАЦЬ

Разьбітае сэрца пацана. Аграгарадок

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


СПАМПАВАЦЬ

Тэгі:

Mar 27

Кірыла нарадзіўся і гадаваўся ў Менску. У 10 год пайшоў у мастацкую школу, пасля 9 класа -- у каледж вучыцца на фатографа. Наступным крокам стала Акадэмія мастацтва, дзе Кірыла абраў спецыяльнасьць кінатэлеапэратара.

Дзе мы і пазнаёміліся, калі я чытаў там вершы. Кірыла распавёў, што займаецца фотамастацтвам, а пасьля даслаў паглядзець колькі сваіх працаў. Мне вельмі спадабалася -- дзялюся з вамі.

Мяркую, Кірылу будзе важна, калі вы таксама выкажацеся з гэтай нагоды.
На верхнім здымку, дарэчы, ягоны аўтапартрэт.

Сястра

пад катам -- крыху большыя, чым звычайна, фоткі -- каб лепш было разглядаць
Чытаць далей »

Тэгі:

Mar 27

нарыс Марыйкі Мартысевіч, аглядальніцы газэты "Новы час"

Неўзабаве ў Беларусі павінны прыняць закон аб альтэрнатыўнай вайсковай службе. Гэтая навіна нечакана дала мне ключ да вобразу аднаго з самых заўважных прадстаўнікоў новай генерацыі — выпускніка Нацыянальнага гуманітарнага ліцэя імя Якуба Коласа Глеба Лабадзенкі.
Чытаць далей »

Тэгі:

Mar 27

усе фота -- Тацьцяны ГУСЕВАЙ

Я заўжды прыязджаю ў Слуцак як дадому. У вёсцы Бабовішчы пад Слуцкам прайшло маё дзяцінства -- тут нарадзілася мая бабуля. Усе летнія вакацыі ў школе я праводзіў разам зь ёй тут. Штовыходныя прыязджалі бацькі -- і мы ехалі ў горад, у Слуцак. На кірмаш -- па прадукты, а таксама прыгледзець якія шмоткі ў школу хадзіць.

У нашых Бабовішчах жыў Зянон Ломаць -- тагачасны мэр Слуцку (ці раёну -- ня помню), а цяпер старшыня Дзяржкантролю. Але гэта -- зусім іншая гісторыя.

І цяпер, едучы чытаць вершы ў Слуцак, я прамінаў знаёмыя вёскі -- Вежы, Гацук, Шышчыцы, Грэсак, Ленькі, Вынісцы... Каардынаты, маршруты дзяцінства.

Ведаеце, мяне заўжды бесяць калхозьнікі, якія прыязджаюць у Менск кожны са свайго мястэчка -- і стараюцца стаць "очань гарадзкімі", "мінчанамі", "жыцялямі сталіцы".

Я нарадзіўся ў Менску, мае бацькі таксама нарадзіліся ў Менску, аднак я заўжды падкрэсьліваю, што многае, вельмі многае ўва мне -- з Бабовішчаў. З тае хаты і таго выгану, тых вогнішчаў, ракі і сажалак, таго лесу, тых дрэваў і камянёў, ад тых старых і мудрых людзей.

Слуцакі -- не такія, яны людзі з гонарам. Яны любяць казаць "У Мінску ўсё па-сьвінску,а ў Слуцку ўсё па-людзку".

Мы зь Яўгенам Валошыным былі проста зачараваныя слуцакамі. У гімназіі №1 паслухаць нас прыйшлі больш за 80 чалавек, у раённай бібліятэцы -- больш за 130. Дзеці расказвалі на памяць вершы, сьпявалі песьні. Дарослыя чульліва слухалі.  Ніхто нікога не прымушаў прыходзіць на сустрэчы.

Я глядзеў на гэтых цудоўных дзетак і жадаў ім аднаго -- вучыцца, набірацца розуму, сталець і мужнець. Дурных у нас і так хапае.
Чытаць далей »

Тэгі:

Mar 26

відэа "Нашай Нівы"

Тэгі:

Mar 26

Урывак зь перадачы "Дом літаратара" на Радыё Свабода

Скобла: «Згаданы інтэрнэт-часопіс „ПрайдзіСьвет“ дэкляруе супрацоўніцтва са сваімі аўтарамі на безганарарнай аснове. Як у такім умовах жыць і працаваць перакладчыку?»

Сёмуха: «ПрайдзіСьвет» вельмі правільна робіць, што так дэкляруе. Гэта віртуальны часопіс нашых маладых перакладчыкаў. Дык адкуль у іх тыя грошы, каб выплачваць вялікія ганарары? Яны робяць выдатную справу, выдаючы «ПрайдзіСьвет» хоць так, безганарарна. І я заўсёды гатовы безганарарна супрацоўнічаць з гэтым часопісам. Таму што ва ўсіх астатніх адносінах «ПрайдзіСьвет» паводзіць сябе прыстойна, ня так, як выдавецтва «Мастацкая літаратура», якое ўкрала мой пераклад «Найвышэйшай Песьні Салямонавай», адмовілася даць мне дамову, не падпісала дамову з трымальніцай капірайту — маёй дачкой і не выплачвае мне ганарар. Гэта — непрыстойныя паводзіны. А «ПрайдзіСьвету» я жадаю вялікіх посьпехаў. Там я знаёмлюся з перакладамі маіх маладзейшых калегаў і іх падтрымліваю ўсяк, як толькі магу".

Тэгі: