it cz lt rb
ua fr pl en
se by
траўня 05

Сёньня, 6 траўня, вынясуць прысуд Мікалаю Аўтуховічу.
І гэта страшна, калі ў краіне, дзе няма законаў, Канстытуцыі, справядлівага суду і праваахоўных органаў, пракурор (мяркуючы па прозьвішчы "Эльдар Сафараў" --шчыры беларус) патрабуе для чалавека 20 гадоў турмы ні за што.
Асноўнае абвінавачаньне -- услухайцеся -- што Аўтуховіч рыхтаваў забойства былога губэрнатара Гарадзенскай вобласьці Саўчанкі седзячы ў турме. Уяўляеце, якія ў Беларусі ліберальныя турмы: можна сядзець за кратамі і рыхтаваць замах на губэрнатара.
І гэта няважна, што сам губэрнатар сказаў на судзе, што ня мае прэтэнзыяў да Аўтуховіча. І гэта няважна, што рэчыўных доказаў няма, а ўсе доказы сьледзтва не вытрымлітваюць ніякай крытыкі.
Тут няма законаў, тут ёсьць зьвярыныя паняткі, правілы зграі. Аўтуховіч стаў капаць пад карупцыянэраў -- усяго толькі раённага і абласнога маштабу. І зграя такога чалавека ня сьцерпіць.

траўня 04

Я думаў, што перагаўняўшы ўшчэнт асфальт на праспэктах у мінулым годзе, ваякі супакояцца. А не, вырашылі зноў кансервавыя бляшанкі па вуліцах пацягаць. Нагадайце мне, колькі каштуе кілямэтр дарогі заасфальтаваць?.. І падыміце рукі, каму цікава глядзець на гэтыя танкі, якія выпушчаныя, здаецца, раней за мяне?

Тэгі:

траўня 04

Аляксей САКАЛОЎ 19 верасня 1952 года запускаў у Мінску першую незвычайную “рагатую машыну”
надрукавана ў "Звяздзе"


Аляксея Сакалова пахавалі ўчора, памёр ён у ноч з 1 на 2 мая на 88-м годзе жыцця. Гэты чалавек — гарадская легенда нашай сталіцы. Тады, у 1952 годзе, менавіта ён даў старт тралейбуснаму руху ў Беларусі. Маршрут №1 ішоў ад вакзала да Круглай плошчы і складаў 6,4 кіламетра ў абодва бакі. Тры гады таму, калі адзначалася 55-годдзе тралейбуснага руху ў сталіцы, мне пашчасціла пабываць у гасцях у Аляксея Міхайлавіча, паразмаўляць з ім.
Чытаць далей »

Тэгі: ,

траўня 01

Тэгі:

траўня 01

у мяне Canon 450D

лістуйце gleb@labadzenka.by

траўня 01

засталося ляжаць два самапальныя дыскі. каму трэба -- дашлю бясплатна.

gleb@labadzenka.by

траўня 01

фота (с) Аляксей Андрэеў, Масква

Тэгі:

траўня 01

Як быў малы, дык бегаў з бабуліных Бабовішчаў у суседняе Замосьце ў касьцёл дапамагаць ксяндзу. Упрыгожвалі касьцёл, з прыдыханьнем аглядалі агромністую сьвятыню 1620-га году. Яе спрабавалі ўзарваць падонкі-камуністы, але магутныя сьцены вытрымалі. Тады зрабілі тут склад збожжа.

У 1865 годзе, пасьля паўстаньня Каліноўскага, расейскія акупанты зрабілі тут праваслаўную царкву. Пасьля вярнуўся касьцёл. У алтары, дарэчы, некалі, была карціна славутага Шымана Чаховіча "Укрыжаваньне". Самая старая жыхарка Замосьця згадвае, што калі ў 1930-м годзе касьцёл зачынялі, чэкісты прыйшлі арыштоўваць ксяндза проста пасярод імшы. Той сказаў: "Чакайце, я мушу скончыць імшу". Больш яго ня бачылі.

У пачатку 1990-х, калі імпэрыя зла рухнула, сюды прыехаў ксёндз Антон Кочка, аднавіў касьцёл -- прыбраў, адрамантаваў, накрыў дах.

Гады тры ці чатыры таму ксёндз Антон прыехаў у Менск і адправіў імшу ў Чырвоным касьцёле. Нейкая падла стуканула галоўнаму тады па рэлігіях Гуляку. 80-гадовага ксяндза, хворага на дыябет, судзілі -- а пасьля дэпартавалі ў Польшчу. Ня ўсе яшчэ камуністы падохлі: не паложана без дазволу адпраўляць ксяндзу імшу ў іншым касьцёле...

А тады, як я быў малы, то пытаўся ў ксяндза, што гэта за такое прыгожае крэсла стаіць зьлева ад алтара -- старадаўняе, аксамітнае. Ксёндз адказваў: "А як прыедзе Папа Рымскі, дзе я яго пасаджу?!"

Аднойчы напрасіліся залезьці на гарышча. Дах быў новы, нічога асаблівага там не было. Але на бэльках у хаатычным парадку былі расстаўленыя слоікі, бляшанкі, вёдры. На запытальныя позіркі ксёндз адказаў: "Дах накрывалі будаўнікі-п'янчугі. Зрабілі дрэнна -- цячэ. Дык я ў часе дажджу залез і пад кожны струменьчык ёмістасьць падставіў..."

Лазілі і ў крыпту. Тут у нішах некалі захоўваліся парэшткі фундатара касьцёла Андрэя Самуіла Вінкі-Ратамскага, іншых паважных людзей. Ксёндз у крыпце захоўваў збольшага бульбу, буракі, гуркі-памідоры. Халодна, добра ляжалі.

Была і свая легенда пра падземны ход. Ці то да Міра, ці то да Нясьвіжа. У 1980-х як капалі вадаправод у вёсцы, сапраўды праваліліся ў нейкі тунэльчык, пабачылі косткі-чарапы -- спужаліся і закапалі. Бачыў і я пачатак гэтага тунэльчыку ў касьцёльнай крыпце -- ідзе на якія два мэтры, а пасьля штучна засыпаны...

Цяпер у касьцёле новы ксёндз -- малады, энэргічны, раней служыў у Слоніме.

Будзе жыць мой касьцёл.
Чытаць далей »

Тэгі:

траўня 01

ЗАПРАШАЙЦЕ -- І НАСТУПНЫ ВЫСТУП АДБУДЗЕЦЦА Ў ВАС!
лістуйце gleb@labadzenka.by

Полацак, гімназія №2 на праспекце Францыска Скарыны. Фота Паўла Белавуса
Чытаць далей »

Тэгі:

траўня 01


Гэтая маскальская жывёліна спачатку засекла проста ў храме шабляй манахаў, а пасьля зрабіла ў нашай сьвятыні парахавы склад. Ці выпадкова ён выбухнуў, ці невыпадкова -- для нас гэта загадка кшталту сьмерці Купалы ці зьнікненьня крыжа Эўфрасіньні (і ў гэтых выпадках, дарэчы, расейскі сьлед).

У сёньняшняй Сафіі выкарыстаныя некаторыя фрагмэнты таго храма ХІ стагодзьдзя (апсіда вышынёю 9 мэтраў, на здымку + падмуркі), які будаваў яшчэ вялікі Ўсяслаў Чарадзей, бацька першага менскага князя Глеба. Адбудову Сафіі на парэштках зьнішчанага маскалямі храма выканаў у 1738-50-х гадах непараўнальны Ян Глаўбіц.

матэрыял пра зьнішчэньне можна прачытаць на сайце "Салідарнасьці" ТУТ

Тэгі: ,