it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Sep 23


быў сёньня на польскім канале TVN 24. віртуальная студыя -- гэта тое, што адразу цяжка кладзецца ў галаве, бо раней такое бачыў толькі ў "Зорных войнах". людзі сядзяць і гамоняць у цалкам зялёным пакоі, без аніякіх дэкарацыяў -- а гледачы на экране бачаць іх у шыкоўнай студыі з сучаснымі дэкарацыямі. гэта добра відаць на прыведзеным здымку. на маніторы -- што відаць на ТВ, зьлева -- як ёсьць насамрэч.
у тваёй краіне, якую аднойчы не павялі за цывілізаваным сьветам, пра гэта можна толькі марыць.
яшчэ колькі фотак Чытаць далей »

Тэгі:

Sep 23

Яўген Валошын, "Звязда"

Мая пляменніца Сафія навучаецца ў другім класе добрай гімназіі. Як пачаўся навучальны год, прыйшоў да маленькай дзяўчынкі з інспекцыяй: як жыццё, што ў школе?

На сцяне ў дзіцячым пакоі вісіць расклад урокаў. Пільна праглядаю яго і бачу: урокаў рускай мовы за тыдзень — тры, беларускай — два. Пытаюся ў сястры, што гэта азначае? Адказвае, што нейкім чынам памянялі навучальную праграму, і беларускай мовы стала менш...

У 1993 годзе бацькі аддалі мяне ў беларускамоўны клас звычайнай сярэдняй школы. Усе ўрокі — у тым ліку і матэматыка, і выяўленчае мастацтва, і фізкультура — выкладаліся па-беларуску. Пры гэтым настаўніца, Людміла Міхайлаўна, была вельмі таленавітым і адказным чалавекам. Вучыла яна добра, а не як Бог на душу пакладзе. Закладзеныя ў дзіцячую псіхіку патрыятычныя асновы раскрыліся пазней, калі я навучаўся ўжо ў рускамоўных класах, але цвёрда ведаў — што важнае ў гэтым жыцці, а што другараднае. У выніку тыя чатыры пачатковыя класы ў самай звычайнай пачатковай школе зрабілі з мяне чалавека — я скончыў ліцэй Белдзяржуніверсітэта і потым аднайменны ўніверсітэт.

І вось я сёння спрыяю развіццю роднай мовы, сам ёй карыстаюся, пішу ў газету, а на гімназічным раскладзе маёй пляменніцы ў гэты ж час бачу тры ўрокі рускай мовы і два — беларускай. Чытаць далей »

Тэгі:

Sep 23


У славутай келлі Еўфрасінні Полацкай у Полацку, калі добра прыгледзецца, можна пабачыць на сценках сапраўднае графіці XVII стагоддзя – так у свой час пазабавіліся навучэнцы Полацкага езуіцкага калегіюма. Кшталту “Тут быў Вася” тысяча шэсцьсот нейкага там года. Калі я прыехаў у Барселону, мне страшна зачасалася надрапаць дзе-небудзь нешта падобнае – так доўга я марыў патрапіць сюды. Падумаўшы, я выбраў газетную старонку.

Дзве парады перад тым, як вы пойдзеце есці паэлью

Вы ведаеце, што такое паэлья? Калі не, то захочаце даведацца ў першы ж вечар у Барселоне. Будзьце асцярожныя па дзвюх прычынах. Чытаць далей »

Тэгі: , ,

Sep 18

Мы ляжым снапамі на таках
Нас малоціць кожны, хто ў руках
Мае цэп! І так ва ўсе вякі…
І яшчэ пытаюць землякі:
што табе, паэту, да палітыкі?

Як пытанне – так адказ наўпрост:
Я прыйшоў, каб вы ўдыхнулі волі,
Каб без страху ўсталі ў поўны рост
І на ток не леглі ўжо ніколі!

Каб у родным краі валадарылі
Бог на небе, праўда на зямлі,
Каб збылося ўсё, пра што вы марылі!..

Я прыйшоў, каб вы перамаглі!

Тэгі:

Sep 18

Official White House Photo by Pete Souza

Тэгі:

Sep 14

Некалі сучаснікі сказалі пра французскага паэта Стэфана Малармэ: "Перакладаць яго з французскай? Ды вы спачатку перакладзіце з ягонай мовы на французскую!" Пра тое, як перакласці мастацтва Сальвадора Далі на газетную мову, я думаю, гледзячы за акно электрычкі, якая імчыць мяне з хуткасцю 150 кіламетраў за гадзіну з Барселоны ў родны горад Далі — Фігерас.

"У шэсць гадоў я хацеў стаць кухаркай,
у сем — Напалеонам
"

Сальвадор Далі нарадзіўся ў Фігерасе ў 1904 годзе. З дзяцінства хлопчык адрозніваўся ад астатніх. Пазней мастак пачне свой літаратурны дзённік "Маё таемнае жыццё" згадкай: "У шэсць гадоў я хацеў стаць кухаркай, у сем — Напалеонам". Свае іншыя ўспаміны Далі назаве проста — "Дзённік генія". Чытаць далей »

Тэгі: , ,

Sep 10


Паводле легенды, менавіта 7 чэрвеня 1926 года ў Барселоне быў пушчаны першы трамвай. Ярка-чырвоны вагон паехаў па рэйках на здзіву і забаву паспалітаму люду. У гэты ж дзень на скрыжаванні Гран Вія і Байлен пад трамвай патрапіў невядомы стары жабрак. Небараку завезлі ў новую лякарню Святога Крыжа, дзе ён і памёр неўзабаве, не прыходзячы ў прытомнасць. Старога ўжо збіраліся пахаваць у агульнай магіле, як раптам адная жанчына ўскрыкнула: “Госпадзі, дык гэта ж Антоніа Гаудзі!”

Сёння асоба архітэктара Антоніа Гаудзі і ягоныя творы прыцягваюць у Барселону каля 20 мільёнаў турыстаў штогод. Чытаць далей »

Тэгі: , ,

Sep 10


зьезьдзіў у Фігерас, у Тэатр-музэй Далі. пра сам тэатр-музэй -- крыху пазьней, а пакуль -- адная дэталя: магіла Далі.
такую пліту можна пабачыць у крыпце, у адной з экспазіцыйных заляў проста на сьцяне раптам бачыш намагільную пліту.
а зверху магіла Сальвадора Далі выглядае так: Чытаць далей »

Тэгі: ,

Sep 09

Я жыў на вуліцы Максіма Танка. Адразу я думаў, што “Максім Танк”— назва знакавай ваеннай машыны. Насамрэч, як падказала “Вікіпедыя”, гэта псеўданім беларускага паэта і перакладчыка.

Цікавы аповед ангельскага выкладчыка, які некалькі месяцаў жыў у Менску.

Як з замежнікаў у Беларусі “здзіраюць шкуру”

Тамаш ГРЫБОЎСКІ , Тут і цяпер

З экранаў беларускіх тэлеканалаў перыядычна даносіцца, што ў нас пабудавалі “лепшую ў Еўропе хакейную арэну” або “самую сучасную малочную ферму”, “Беларускую эканамічную мадэль” і згадваць няма чаго — байка ва ўсіх на языку. Аднак за межамі Сінявокай пра ўсё гэта не ведаюць. Тым больш цікава паслухаць, што пра нас думаюць замежнікі. “Тут і цяпер” друкуе ўрыўкі з блогу брытанскага спецыяліста па кар’ерным росце Кола Дэвіса (Cole Davis), які выкладаў і жыў у Мінску цягам некалькіх месяцаў. Чытаць далей »

Sep 08


Падарожжа ў Барселону пачалося для мяне ў Ашмянах. У аўтобус “Мінск-Каўнас” забегла рота цётачак-кантрабандыстак, якія пачалі ліхаманкава распіхваць па шчылінах аўтобуса гарэлку і цыгарэты. Рэшту яны напрамілы Бог прасілі ўзяць астатніх пасажыраў (у дазволеных маштабах). Я такія рэчы не вельмі люблю, таму, калі дайшлі да мяне, зрабіў сур’ёзны выраз твару і адказаў: “Даруйце, мне нельга, я ў міліцыі раблю”. Дзядзечка з дыяганальнага сядзення, які літасціва згадзіўся перавезці праз мяжу пляшку гарэлкі і пару пачкаў папіросаў, павярнуўся і з пагардай спытаў: “А што, калі ў міліцыі, дык не чалавек?!” Я зразумеў, што Барселона блізка. Чытаць далей »

Тэгі: ,