it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Jan 12


сябры! мастаку Анатолю Наліваева паступілі першыя 50 тысяч рублёў -- з Гародні (калі дабрадзей пагадзіцца, абавязкова зьмяшчу тут ягонае імя).

-- Ведаеце, я так крануты!.. -- прыўзнаўся мне сёньня па тэлефоне мастак. -- Хоць і няёмка, з аднаго боку... Але гэта так натхніла мяне, так падтрымала... Значыцца, мае карціны некаму цікавыя, некаму патрэбныя!..

Спадар Анатоль проста сёньня сеў за працу. Раней казаў, што са свае пэнсыі плянуе аднавіць карціны да канца восені. Цяпер заўпэўнівае, што зоймецца толькі гэтым -- і ўжо ў сакавіку ўсё будзе гатовае. Як скончыць зробіць -- адфоткаю адроджаныя карціны ды разам з ужо існымі выкладу ўсе ў сеціва. Пляную і публікацыю ў газэце.

Вашыя ахвяраваньні далі мастаку другое дыханьне, а ягоным малюнкам Менску 1945-46 году -- другое жыцьцё.

Дапамагчы Анатолю Наліваеву можна, зрабіўшы перавод па пошце. Лістуйце -- вышлю адрас labadzenka@gmail.com

пра Анатоля Наліваева і гэтую акцыю чытаць ТУТ, ТУТ і ТУТ.

Тэгі:

Jan 11

Дзякуй тым, хто ўжо адгукнуўся на заклік дапамагчы мастаку Анатолю Наліваеву аднавіць ягоныя замалёўкі Менску 1945 году (глядзець ТУТ). Хто жадае дапамагчы -- грошы можна пералічыць непасрэдна спадару Анатолю электронным пераводам па пошце (зрабіць гэта можна зь любога паштовага адзьдзяленьня). Лістуйце, падкажу адрас
labadzenka@gmail.com
labadzenka@gmail.com

Jan 11

абсурдная, як на мяне, сытуацыя. гурт NRM у асобе Піта Паўлава заявіў, што яны будуць выступаць на Рок-каранацыі безь Лявона Вольскага, утрох. для мяне гэта раўнацэнна калі б мой "сітраенчык" заявіў, што ён будзе безь мяне таксаваць па начах.

і самае неверагоднае -- што пра ўсё гэта сам Лявон Вольскі даведаўся з інтэрнэту. Вось ягоны зварот да прыхільнікаў:

Шаноўныя сябры!

Я вымушаны зьвярнуцца да Вас з гэтым лістом, каб не камэнтаваць потым кожнаму тое, што пракамэнтаваць немажліва. Прынамсі, для мяне і зараз. Бо зараз вельмі цяжка. Цяжка на душы. Найперш цяжка ад таго, што адбываецца ў краіне.

А таксама цяжка з прэсы даведвацца пра тое, што я знаходжуся ў бестэрміновым адпачыну, куды мяне адправілі калегі па гурту. Даруйце, прашу Вас, ім гэты крок у гэты час. Даруйце мне, што гэткая сытуацыя сталася мажлівай.

Безумоўна, для ўсяго гэтага былі нейкія перадумовы, але папярэдне не патэлефанаваць і не параіцца – гэта неяк зусім не па-чалавечы.

І яшчэ раз прашу Вас: даруйце ўсім нам, датычных да гэтае абсурдовае падзеі, што яна адбылася.

Лявон Вольскі

Далей -- болей! У інтэрвію Еўрарадыё Піт Паўлаў падзяліўся шчырасьцю, распавёўшы, што цяпер NRM запісвае новы альбом... бяз Вольскага.

Аргумэнты, калі коратка такія -- Вольскі заняўся іншымі праэктамі, быкуе, энэрэму ўвагі не надзяляе.

Ня ведаю, як для вас, але для мяне NRM -- гэта выключна Лявон Вольскі (як і Песьняры -- Уладзімер Мулявін). І калі ён, заснавальнік гурта, вырашыў, што варта ўзяць паўзу ці ўвогуле пахаваць гурт (толькі ня гэта, я вырас на гэтых песьнях!..) -- ён мае на гэта поўнае права.

Іншыя ўдзельнікі гурта -- добрыя людзі, добрыя музыкі, але безь Лявона гэта ніякі не NRM. І калі яны будуць сьпяваць далей -- гэта будзе выкарыстаньне брэнду NRM. Не? Хай засьпяваюць пад іншым назовам -- пабачым, што з гэтага будзе.

Як вам заява Піта Паўлава: "Яўнага франтмэна ў N.R.M. ніколі не было, і зараз не будзе, — распавёў Піт Паўлаў пра тое, як гурт мяркуе выступаць на "Рок-каранацыі". — Мы будзем спяваць усе ўтрох".

Так і хочацца спытаць: Пеця, ці ты сьляпы ці прыкідваешся? Без цябе NRM можа быць, без Вольскага -- НЕ! Ёсьць добрыя музыкі, сьпевакі, а ёсьць -- прарокі свае справы. Вольскі -- эпоха, пакаленьне, уладар пярсьцёнкаў думак тысяч юнакоў і дзяўчат !

Мая пазыцыя такая: я не пайду слухаць NRM без Вольскага (гучыць як "селядзец пад футрай без селядца"). Бо гэта не NRM.

Ці ўсе Пеці лічаць, што яны "паюць ах..цельна"?..

Тэгі:

Jan 11

адна з работ -- дамініканскі касьцёл, узарваны камуністамі ўжо пасьля вайны. сёньня роўна на гэтым месцы палац рэспублікі. такіх работ у Анатоля Наліваева -- 80

ня так даўно я пісаў пра кантара і мастака Анатоля Наліваева (Абрама Налівая). прачытаць артыкулы можна ТУТ і ТУТ.

апісваю праблему коратка. у 1945-46 годзе спадар Анатоль 14-гадовым хлапчуком хадзіў па руінах Менску і маляваў ацалелыя старыя будынкі. такіх работ усяго каля 80. зь іх прыкладна палову ён ужо аднавіў -- узяў у рамы, адрэстаўраваў, падправіў. яшчэ палова чакае свайго часу па адной простай прычыне -- мастак робіць гэта на сваю сьціплую пэнсыю...

гэтыя малюнкі -- унікальныя. нават не сваёй мастастацкай якасьцю, а хутчэй сваёй дакумэнтальнасьцю. бо паваенны Менск забаранялася здымаць і маляваць, каб схаваць, што далёка ня ўсё фашысты грохнулі.

многія будынкі, захаваныя на малюнках Анатоля Наліваева захаваліся толькі тут, прычым з фатаграфічнай дакладнасьцю.

каб скончыць працу, мастаку трэба каля 600 тысяч.

калі ўсё будзе апрацавана, я ўсё адфоткаю і падрабязна запішу ягоныя аповеды, што за будынак, што там было і г.д. гэта важна, бо Анатолю Наліваеву 79 гадоў.

калі ўсё будзе зроблена, абяцаю выставіць у інтэрнэт.

хто гатовы памагчы -- лістуйце labadzenka@gmail.com

памагчы можна ці празь мяне ці непасрэдна зьвязаўшыся са спадаром Анатолем

Тэгі: ,

Jan 10

надрукавана ў "Звяздзе" ад 11 студзеня

Год, як няма ксяндза Юзафа Булькі

Старыя бабулькі стараюцца захаваць "мосарскі цуд", нямала маладзейшых клянуць "зону цвярозасці" і ходзяць па выпіўку ў суседнія вёскі

Год таму, 9 студзеня 2010 года, не стала вядомага на ўсю краіну ксяндза — Юзафа Булькі з Мосара. За час ягонага служэння Мосар справядліва назвалі "беларускай Швейцарыяй". Касцёл святой Ганны 1792 года, калі Булька прыехаў туды служыць напрыканцы 1980-х, не быў надта адметным. Такіх — і яшчэ прыгажэйшых — касцёлаў у Беларусі шмат. Аднак шаноўны ксёндз за два дзесяцігоддзі стварыў пры касцёле цудоўны дэндрапарк, некалькі сажалак, пагорак з альтанкаю, Крыжовы шлях (з высачэзным крыжам на гары), страусіную ферму, спартыўную пляцоўку для дзетак ды шмат іншага. Аднак галоўнай справаю ксяндза было змаганне з п'янствам. Настолькі апантанае, што мясцовыя алкаголікі неўзабаве ўзненавідзелі святара — па чарговую пляшку "чарніла" ім даводзілася цягацца ў суседнія вёскі. Мосар хутка стаў славутай "зонай цвярозасці". Ксяндза баяліся і паважалі. Словам ён мог прысаромець так, што набытую выпіўку людзі неслі здаваць назад у краму (такія распіскі захоўваюцца ў створаным Булькам Музеі цвярозасці). Ксёндз хадзіў ад хаты да хаты і пераконваў людзей не піць алкаголь, не расплачвацца бутэлькаю з трактарыстам за пасяўную, не ператвараць святы ў папойкі. Я шмат разоў быў у Мосары, і аднойчы — на выходных. Так здзівіла, што ў нядзелю людзі масава ідуць на могілкі, прыбіраюць магілы, высаджваюць кветкі!.. Ведаеце, да сваіх дзядоў на мінскіх могілках я хаджу ў розныя дні, але толькі не на Дзяды. У сталіцы (ды і па ўсёй Беларусі) у гэты дзень многія напіваюцца і ляжаць на магілах, могуць і песню заспяваць. Брыдка глядзець, як нявечыцца памяць продкаў, якую ўласна і закліканы ўшанаваць гэты старадаўні паганскі звычай, які захаваўся і ў хрысціянскай Беларусі. Чытаць далей »

Тэгі:

Jan 09

Мікалай Савейка -- адзін з тых, дзякуючы каму "Ладдзя" выйшла -- берасьцейскі чытач Блогу, даслаў свае здымкі зь менскай прэзэнтацыі "Ладдзі" 4 сьнежня 2010 году ў "Кніжным салоне". Дзякуй яму!

ps спадар Мікалай перапрашаў за якасьць здымкаў, бо стаяў на адным месцы (людзей было шмат) і ня мог зьмяніць пункт здыманьня.

выступае Рыгор Барадулін, сядзіць ля яго Генадзь Бураўкін

Чытаць далей »

Тэгі:

Jan 09

Чарговы допіс ад гомельскага чытача Блогу Андруся Сувалава, дасланы ў "Навіны Блогу". Дасылайце свае развагі і Вы. Гэта ў кожным разе больш канструктыўна, чым сварыцца ў камэнтах!..

Інтэрнэт, як сродак прапаганды

Інтэрнэт – гэта асноўны сродак сувязі і пошука інфармацыі на дадзены момант. Ці магчыма яго кантраляваць? Так, яго кантраляваць гэтак жа магчыма, як адсочваць і сачыць за будаўніцтвам вялікага лабірынта. Навошта і каму гэта патрэбна? У першым сказе можна знайсці адказ; уласна кажучы, тое, што інтэрнэт займае ў нашым жыцці не апошняе месца – галоўная прычыны, менавіта з-за якой за ім сочаць і, калі гэта патрэбна, накіроўваць у “правільнае” рэчышча.
Каб у грамадстве адбыўся нейкі выбух, напрыклад, у мінулыя часы гэтым выбухам часцей за ўсё з’яўлялася ўзброенае паўстанне, патрэбна прапаганда. Толькі праз яе можна змяніць меркаванне чалавека, паказаць яму тое, што раней ён не заўважаў. У сучасныя часы прапаганда можа здзейсняцца праз: тэлевізар, радыё, улёткі і газеты, і, вядома, інтэрнэт. Праз тэлевізар і радыё – асноўныя накірункі, мы прапагандаваць не можам, бо гэта было б багата вынікамі для ўрада, благімі вынікамі. Прапаганда праз улёткі і газеты замарожваецца з-за інтэрнэту, больш простага накірунку. Зараз мы прыйшлі яшчэ да адной прычыны, чаму інтэрнэт трэба кантраляваць – гэта асноўны накірунак сучаснай прапаганды. Гэты кантроль мае выгляд дзвюх кнопак – “уключыць” і “выключыць”. Праўда, другую ціснуць толькі ў экстраных выпадках. Чытаць далей »

Тэгі:

Jan 09

год таму, 9 студзеня 2010 года памёр ксёндз-пралат Юзас Булька.

мне боязна цяпер ехаць у Мосар. я не ўяўляю Мосара без Булькі. гэта той выпадак, дзе ўсё, на вялікі жаль, трымалася на адным чалавеку.

год таму, калі ксёндз Булька памёр, я напісаў, што думаю пра акалічнасьці ягонай сьмерці. пачытаць гэта можна ТУТ. і, хоць пасьля гэтага допісу на мяне абрынулася цэлая хваля цкаваньня і бруду, я не адмаўляюся ад сваіх словаў і цяпер. і цяпер напісаў бы тое самае. можа, пару словаў зьмяніў бы.

іншыя матэрыялы пра ксяндза Бульку і Мосар можна пабачыць ТУТ, ТУТ і ТУТ

інфармацыю пра Мосар на сайце "Глобус Беларусі" можна паглядзець ТУТ

вечная вам памяць, ксёндзу-пралаце!..

Тэгі:

Jan 07

у краме, за касаю, на падваконьні сядзець дзед з бабаю. гамоняць. яна ў якасьці прыпавесьці распавядае яму верш, які я чуў яшчэ ў дзяцінстве ў вёсцы. Чытаць далей »

Тэгі:

Jan 07

на радзіме Анатоля Сыса. 31 кастрычніка 2009 году