it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Jan 22

СПАМПАВАЦЬ УСЕ ФОТКІ Ў ВЯЛІКІМ ПАМЕРЫ АДНЫМ ФАЙЛАМ (7,3 мБ)

Найлепшая кніга году-2010 “Ладдзя Роспачы” (паводле версіі экспертаў газеты “Наша Ніва”) прэзентаваная ў Воршы – горадзе, дзе нарадзіўся Уладзімір Караткевіч.
Прэзентацыі ў межах грамадскай культурніцкай кампаніі “Будзьма” ладзілі Глеб Лабадзенка (укладальнік кнігі) і музыка Яўген Валошын.
У Воршы куды ні глянь – кожны куточак звязаны з Караткевічам. Так атрымалася і на прэзентацыях. Школа №8, куды будзьмаўскія госці завіталі зранку – менавіта тая школа, дзе ў 1956-58 гадах настаўнічаў Караткевіч. Дзеці гэтым ганарацца, хоць вершаў Караткевіча на памяць не ведаюць. Настаўнікі распавялі, што зусім нядаўна знайшлі першую кнігу Караткевіча “Матчына душа”, якую ён у часе працы ў школе падпісаў свайму калегу. Кніга ўрачыста была перададзеная ў аршанскі музей Караткевіча.
У гімназіі №2 (былой школе №1) Караткевіч вучыўся адзін год. Будынак сам сабою цікавы – ХІХ стагоддзя, былое рэальнае вучылішча. Дзеці тут вундэркінды – і шмат твораў Караткевіча пералічылі, і на пытанні па біяграфіі адказвалі лёгка, і вершы на памяць чыталі. Адзін хлопчык-шасцікласнік, праўда, піша вершы па-руску. Аднак Глеб Лабадзенка ў прысутнасці ўсяе школы (імпрэза адбывалася ў актавай зале пад лозунгам “Будзьма беларусамі!”) узяў з хлапца абяцанне, што той надалей будзе пісаць толькі па-беларуску. “Іначай, — заўпэўніў дзіця Глеб Лабадзенка, — будеш ляжаць пад плотам і нікім не станеш”. Хлопчык відавочна задумаўся, і было відаць, што ад сёння ён – беларускі паэт.
У Музеі Караткевіча ў Воршы імпрэзы ў межах кампаніі “Будзьма!” – рэгулярная з’ява. Наведнікам доўга не трэба тлумачыць пра мэты кампаніі (гуртаванне аднадумцаў на глебе Беларушчыны – мова, гісторыя, культура) – яны і самі гэта могуць апавесці.
Прыкметна, што калі Яўген Валошын забыўся радок уласнае песні – палова залы яму падспавяла! Што казаць, музыку, які завітвае сюды не ўпершыню, у Воршы любяць і спяваюць.
Аршанскія прэзентацыі непадцэнзурнай “Ладдзі Роспачы” прайшлі выдатна – Ворша памятае і шануе свайго самага славутага земляка!

P.S. Калі хочаце мець такую кнігу –гатовы падказаць як гэта зрабіць. Лістуйце labadzenka@gmail.com

Тэгі:


8 Responses to ““Ладдзя Роспачы” прэзэнтаваная ў Воршы”

  1. 1. Какетка Says:

    А табе зусім не пасуе няголенасьць 😛

  2. 2. вольга :) Says:

    Мела вялікае шчасце быць на гэтай прэзентацыі.
    Дзякуй, што не забываецеся на Воршу 🙂
    А вершы мы ведалі і ведаем, проста хацелі даць шанец дзяўчатам з першай лаўкі 🙂

  3. 3. labadzenka Says:

    што вы ведаеце — я ведаю. а што дзяўчаты з восьмай школы ведаюць — ня ведаю )))))

  4. 4. Марыя... Says:

    вершы мы,канешне,не расказали…але песни разам з Глебам и Яугенам праспявали))усё было крута,дзякуй вам яшчэ раз)))

  5. 5. Виктория Says:

    Глеб, при всём уважении – выпад в сторону мальчика, пишущего стихи по-русски, мягко говоря, некрасивый. Ну ещё бы он не задумался…я бы на его месте тоже задумалась – с чего вдруг он должен лежать под забором только потому, что пишет по-русски?
    Этак почти вся Орша под забором должна оказаться (по примеру, очевидно, восточного соседа), потому что в Орше – увы – всё реже можно услышать белорусскую речь.
    Очень люблю Ваш блог, в том числе из-за прекрасного белорусского языка, но выпады в сторону России и русского языка производят неприятное впечатление.

  6. 6. labadzenka Says:

    Вікторыя, хлапца я пажурыў паўжартам — але калі ён пасьля гэтага задумаецца, буду рады.
    Ніякіх рэверансаў у бок расейскай мовы і Расеі ад мяне не чакайце, тут мая пазіцыя цьвёрдыя. Я добра вучыў гісторыю. І тую бяду, якую яны нам нарабілі, ведаю — у тым ліку за савецкім часам.
    Беларуская літаратура — гэта напісаная на беларускай мове. Купала, Багдановіч і Караткевіч таксама пачыналі пісаць на іншых мовах (польскай, расейскай) — але прыйшлі да беларускай. Інакш не засталіся б яны.
    Хто ведае, можа, у гэтага хлопчыка такі ж лёс.

    PS А калі хлопчык ня будзе вучыцца — будзе і праўду ляжаць пад плотам.

  7. 7. Виктория Says:

    Глеб, хорошо, реверансов ждать не будем. 🙂
    Но я тоже учила историю. И знаю, к чему может привести неприязнь на национальной почве. Ведь всё когда-то начиналось с малого.
    К тому же – для объективности – в истории русско-белорусских отношений были и светлые страницы. И некоторые русские и белорусы относились друг к другу совсем не враждебно. Поэтому сейчас так много людей белорусско-русского происхождения ( втом числе пишушая эти строки Виктория),у которых душа болит за обе страны….
    Есть два способа объединить нацию. Первый, самый быстрый и дешёвый – придумать образ внешнего врага. Второй, более долгий и трудный, но зато продуктивный – объединиться для решения собственных проблем.
    Мои предки сбежали в 30-е годы из Беларуси в Россию. Их выжили никакие не русские, а собственные односельчане за то, что они были богаты и жили хорошо. Дом и постройки разобрали и растащили в первый же год, сад одичал и так и стоит посреди хутора заброшенный…кто в этом виноват?
    Кто сейчас мешает белорусам разговаривать в своей стране на своём языке? 20 лет Беларусь – суверенное государство. Мои родственники до самой смерти, живя в России, разговаривали дома на белорусском. Когда я впервые приехала в Оршу, я мечтала наконец-то услышать оршанский говорок – такой, какой я слышала в детстве. Даже передать не могу, в каком шоке была, когда поняа, что там – никто! – не разговаривает по-белорусски…
    P.S. а если уж мальчик пишет стихи – однозначно учиться он будет! 🙂

  8. 8. labadzenka Says:

    Вікторыя, я ж не кажу, што ўсе расейцы — нягоднікі.
    Але Расея для Беларусі, калі глядзець гістарычна, — гэта захопнік, агрэсар і зьнішчальнік культуры.

    Толькі некаторыя факты і асобы: вайна 1654-67 ( расейцы зьнішчылі ПАЛОВУ насельніцтва Беларусі), крывавыя забойцы Сувораў, Кутузаў, Пётр І, задушэньне паўстаньня Каліноўскага, вынішчэньне інтэлігенцыі ў час сталінскіх рэпрэсыяў. Нарэшце, русіфікацыя — гэта таксама вынік палітыкі Расеі.
    Даруйце, мне няма за што любіць гэтую краіну.

Leave a Reply