it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Feb 10

“Пастар­нак — сьмецьце, ён не заслугоўвае ні званьня савецкага пісьменьніка, ні званьня грамадзяніна, а наша літаратура пойдзе далей пад кіраўніцтвам нашай Камуністычнай партыі”

Пятрусь Броўка, 1958 год, на паседжаньні Саюзу пісьменьнікаў БССР з нагоды асуджэньня Пастарнака за атрыманьне Нобелеўскай прэміі.

Як казалі ў нас ў двары, калі я быў малы, “хто как абзываецца, тот так і называецца”…


6 Responses to “хто ёсьць who”

  1. 1. Цыля Says:

    Вось табе і “Пахне чабор”…

  2. 2. КазалупЪ Says:

    Чабор пахне і будзе пахнуць!
    А Беларусу нех заступацца за жыда і гаўняць беларуса, нас і так засталося менш за 10 млн.
    Ужо ў тыя гады Нобелеўская прэмія стала ператварацца ў Шнобелеўскую, а Абама – гэта тлусты апафіёз гэтай “палітычнай мэтазгоднасці”.
    Пастэрнаку далі прэмію не “За” “Доктара…” а “Суапраць” Шолахаўскага “Ціхага Дону”. Уся савецкая Жыдаўня аспрэчвала аўтарства Шолахава на “Дон” (бо назваць сам твор слабым было, відавочна, нельга)… Паднімалі ГЕВАЛТ на конт адсутнасці ў аўтара рукапісу твора, бо самі ў Шолахава яе і с3,14зділі… потым у 1999 годзе у “Известиях” прачытаў артыкул як знайшоўся рукапіс у нейкай гарбаносай пачварыны, якая хавала яго ці то 20, ці то 30 год.

  3. 3. labadzenka Says:

    жыд-ня жыд… Пастарнак — геніяльнейшы расейскі паэт (найперш для мяне паэт, а не празаік), дзесяткі вершаў якога я ведаю на памяць.

    раскажу вам анэкдот у тэму.

    Стаіць мужык на прыпынку п’яны, хістаецца туды-сюды. Падыходзіць міліцыянт і пытаецца:
    — Чаго тыт тут п’яны хістаешся?
    — Яе чакаю!
    — Каго “яе”?
    — Трамвай.
    — Дык “трамвай” жа мужчынскага роду!..
    — А я, таварыш міліцыянер, пад колы не заглядаю!..

    Калі чалавек — геніяльны паэт — гэта і ёсьць ягоная нацыянальнасьць.

  4. 4. КазалупЪ Says:

    Пераканалі, Глеб Паўлавіч!
    Думаю, што Пастернак і сам падпаў “пад раздачу” ў чужым ідэялагічным супрацьстаянні Шолахаў-Пастернак…
    Але П.Броўка – НАШ! Беларус!
    І яго Чабор пахнучь будзе насуперак блявузганням Цыляў і ўселякіх там Хаімаў.

  5. 5. labadzenka Says:

    Для мяне гэта вельмі складанае пытаньне, над якім я часта думаю. Цалкам згодны з вамі, што свой гаўнюк безумоўна лепей, і мае фору, ад чужога гаўнюка. Калі беларус скажа “гаўно наша Беларусь”, зь ім варта размаўляць, калі які маскаль ці хто іншы скажа “гаўно ваша Беларусь” — яго варта біць у морду.
    Яскравы прыклад двудушнага чалавека для мяне — Кандрат Крапіва. З аднаго боку, чалавек напісаў выдатнейшыя байкі, якія застануцца ў нашай літаратуры. Зь іншага — быў апошнім падонкам, даносчыкам КГБ, спаганіў ушчэнт нашую мову ў сваім праклятым слоўніку. І слоўнікам гэтым карыстаюцца па сёньня…
    Як ставіцца да такога чалавека? Ведаеце, я ніколі ня мог ўспрымаць вершы адасоблена ад постаці самога паэта. Я ня ведаю, скажам, што там пішуць гэтыя чаргінцоўскія ашавуркі, але калі яны — гаўно, мне па барабане іхныя вершы. І гэтак далей.

  6. 6. КазалупЪ Says:

    Спрачацца ня буду! Не бачу сэнсу, бо Вы паэт!
    І безумоўна, за вершаванымі радкамі, у адрознянні ад мяне, у разы вастрэй адчуваеце энэргетыку аўтара.

Leave a Reply