it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Jul 28

Цікавы матэрыял у Gazece Wyborczej. Хто не разумее, пераказваю ў трох словах. Старая кабета пайшла ў краму, на дварэ ёй стала блага, адвезьлі ў лякарню. Там высьветлілася, што яна не зусім псіхічна здаровая -- адвезьлі ў псіхушку. Яе муж хваляваўся, чаму яна не вярнулася, нарэшце назаўтра знайшоў яе ў шпіталі, прыехаў туды. Аднак яму паведамілі толькі, што жонка буяніла і таму яе прывязалі рэмнямі да ложка. Пабачыцца не далі. Назаўтра яму суха сказалі, што яна памерла а восьмай гадзіне. Цяпер спадар напісаў скаргу ў пракуратуру, чаму шпіталь не паінфармаваў яго, што яе стан быў цяжкі, не даў абняць яе перад сьмерцю. Пазіцыя шпіталя: а яна не прасіла паведамляць сваякам, таму мы не былі абавязаныя.
Карацей, пачытайце.

Szpital nie powiadomił męża o śmierci żony. Miał prawo?

Anna Malinowska
2010-07-27, ostatnia aktualizacja 2010-07-27 22:58

72-letnia Małgorzata Monsior umierała w szpitalu, tymczasem nikt nie powiadomił jej męża, co się z nią dzieje. - Pacjentka nie mówiła, że chce kontaktu z rodziną, więc nie mieliśmy obowiązku nikogo powiadamiać - wyjaśniają lekarze


Monsior, mieszkanka Jaworzna, wyszła na zakupy. Na ulicy zasłabła. W jednym z okolicznych domów poprosiła o szklankę wody. Lokatorzy zadzwonili po pogotowie. Karetka zabrała ją do szpitala miejskiego, a stamtąd po kilku godzinach przewieziono ją do Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Rybniku.

Mąż nie wiedział, dlaczego pani Małgorzata nie wróciła do domu. Najpierw obdzwonił wszystkich krewnych i znajomych. Chciał zgłosić zaginięcie na policję, ale zgodnie z przepisami musiał na to czekać 24 godziny. Następnego dnia rano żony wciąż nie było. Sąsiad poradził mu, żeby zadzwonił do szpitala. - Dowiedziałem się, że Małgosia jest w Rybniku. Od razu pojechałem tam z synem. W szpitalu powiedziano mi tylko, że żona była agresywna, trzeba ją było przypiąć pasami. Chciałem ją zobaczyć, przytulić... Powiedzieli, że nie mogę. Nikt nie potrafił mi wyjaśnić, co Małgosi dolega - płacze Mieczysław Monsior. Чытаць далей »

Тэгі:

Jul 23

Унікальная біма (узвышэньне ў цэнтры для чытаньня Скрутка Торы) у Быхаўскай сінагозе, 1620-я гады

Быхаў — фарпост Вялікага Княства Літоўскага на ўсходзе. У гэтым мястэчку на Магілёўшчыне агулам захавалася не так шмат помнікаў архітэктуры. Тут яны бяруць турыстаў не колькасцю, а якасцю. Унікальная абарончая сінагога 1620-х гадоў і не менш унікальны замак Сапегаў... Быў час, калі гэта былі дзве непрыступныя цытадэлі. Сёння помнікі спазналі век няслаўя: стаяць у руінах, занядбаныя і зняважаныя. Аднак ці ўсе іх таямніцы расцерушыліся ў лабірынтах стагоддзяў? Чытаць далей »

Тэгі: , ,

Jul 23

Тэкст: Яўген ВАЛОШЫН, "Звязда"

Калі сустракаюся з дасведчанымі асобамі, абавязкова пытаюся ў іх пра сэнс існавання, сакрэты поспеху і гэтак далей.

Разумны чалавек абавязкова задумваецца над такімі глабальнымі пытаннямі і ніколі не скажа: "Чуеш, не дуры галаву".

На гэтым тыдні рыхтаваў матэрыялы па гучных справах, звязаных са злоўжываннямі службовых асобаў. Праехаў каля 1500 км па Беларусі, нагледзеўся на чалавечыя беды, трагедыі, несправядлівасці. Вырашыў заехаць да сваёй бабулі Мані ў адну з вёсачак Рэчыцкага раёна, каб галава адпачыла.

Па біяграфіі маёй бабулі можна пісаць гісторыю Беларусі ХХ і пачатку ХХІ стагоддзя. Яна прайшла і праз камуністычныя рэпрэсіі (бацька Міхаіл Лук'янавіч быў "сакратаром", і яго пасадзілі за тое, што "запісаў кулакоў у беднякі"), і праз палачкавую сістэму ў калгасах, незалежнасць Беларусі і гэтак далей.

Чытаць далей »

Тэгі: ,

Jul 21

альбо Як я з-за няправільнай інструкцыі зламаў бензакасілку

На дзень народзінаў бацькі падаравалі мне трымер — бензінавую ручную касілку для газона. Я ўзрадаваўся — хоць і ўмею трохі трымаць у руках касу, але ж так зручней і цікавей, ды і больш сучасна.

Прыехаў я ў сваю сядзібу ў дачным кааператыве "Вітамін", выцягнуў з каробкі той трымер і пачаў вывучаць інструкцыю. Каб усталяваць на трымер нож (для ўсялякіх лопухаў ды пругкага пустазелля) альбо леску (якая за кошт хуткага кручэння ідэальна зразае траву), трэба было адкруціць гайку, што трымае гэтыя прылады. Трэба прызнацца, што раней усе гайкі ў маім жыцці — у хаце, камп'ютары ці аўтамабілі — адкручваліся традыцыйна, гэта значыць супраць гадзіннікавай стрэлкі.

Каб галоўка трымера не круцілася, я, згодна з інстукцыяй, замацаваў яе — засунуў у адтуліну адвёртку (гл. фота). А пасля — як паслухмяны спажывец — узяўся "адкручваць гайку". А яна не ідзе! Во — падумаў я — зусім здохлікам зрабіўся, толькі і хапае моцы, што на камп'ютары па клавішах артыкулы стукаць. Паклікаў на дапамогу сябра Валодзю Казанкова, вэб-рэдактара сайта тэлеканала СТВ. Я трымаў адвёртку ў адтуліне, а Валодзя з усяе моцы круціў гайку. А яна — ні на міліметр! Тады мы вырашылі, што, пэўна, бываюць жа гайкі, якія адкручваюцца і не па-чалавечы. Сталі круціць у іншы бок. Тое самае — колам стаіць. Праводзячы гэтыя практыкаванні, мы здорава раскалупалі тую адтуліну, куды засаджвалі адвёртку — метал мяккі, адвёртка перыядычна саскоквала, дзірка ў выніку павялічылася разы ў два. Была нядзеля — і, зразумела, што прадаўцы трымера, што сэрвіс-цэнтр — не адказвалі. Чытаць далей »

Тэгі:

Jul 14

Пра Ўладзімера ПАПРУГУ я чуў даўно і шмат. У пэўных колах гэта паўлегендарная асоба. Інтэрвію выйшла вялікім -- у газэце давялося нават падзяліць яго на дзьве часткі, на два дні. Апроч свайго прафэсіяналізму, Папруга выклікае павагу і такім фактам: будучы на дзяржаўнай пасадзе галоўнага інспэктара па ахове спадчыны Менгарвыканкама, ён сыйшоў, калі зразумеў, што ня зможа спыніць будаўніцтва паркінгаў на Нямізе. Гэта адрозьнівае яго ад "сваіх у дошку" хлопцаў з шэрагу чыноўнікаў, якія "душой і сэрцам за нашую спадчыну", а паралельна падпісваюць згоды на зьнішчэньне помнікаў архітэктуры. І будаўніцтва тых самых паркінгаў на Нямізе. Не разумеючы, што Няміга будзе ім пракляцьцем на доўгія пакаленьні.


Уладзімер Папруга

Уладзімір Папруга – чалавек-легенда ў мінскім коле архітэктараў, рэстаўратараў, аматараў даўняй архітэктуры. Ён вучыўся і практыкаваўся ў Мінску і Рыме, у Венецыі і Пазнані. Ён кінуў выгадную працу ў Польшчы і пайшоў працаваць на дзяржаўную пасаду ў Мінгарвыканкам. Апошнія два гады Уладзімір Папруга – галоўны архітэктар беларускага будаўнічага праекта ў Венесуэле. Мы сустрэліся ў ягонай мінскай кватэры калі спадар Папруга прыляцеў на кароткую пабыўку.

-- У Венесуэле круглы год +30, ідэальная вільготнасць! Я цяпер увогуле не ўяўляю, як можна жыць у іншым клімаце! – дражніўся спадар Уладзімір.

Мы пачалі размаўляць – і размаўлялі да другой гадзіны ночы. За гэты час у ягонай кватэры адключылася святло, Папруга выклікаў аварыйку. Калі б не манцёры, мы, бадай, размаўлялі б да раніцы. Чытаць далей »

Тэгі: ,

Jul 09

Князёўна адведала родны Нясвіж, а таксама Столін, Мінск, Любчу

Мікалай і Мацей Радзівілы, Глеб Лабадзенка, Эльжбета Радзівіл, Галіна Кандрацьева.
8 ліпеня 2010 году, Нясьвіж. Фота Аляксея Кульбіцкага

Леташні візіт князёўны Эльжбеты Радзівіл ды іншых прадстаўнікоў славутага роду стаўся ці не найвялікшай медыя-падзеяй 2009 года. Пра гэта напісалі дзясяткі газет, перадалі ўсе тэлеканалы, казалі па радыё, давалі інфармацыю ў інтэрнэце. Аняго ж — гэта быў першы выпадак, калі пасля 1939 года ў Беларусі прысутнічалі адначасова 10 прадстаўнікоў роду Радзівілаў. Самой князёўне Беларусь спадабалася настолькі, што леташні адпачынак у ліпені яна таксама правяла ў родным Нясвіжы.
Прайшоў год, пані Эльжбеце ўжо амаль 93 гады, але — sіc! — яна зноўку прыехала ў мілы сэрцу Нясвіж! Гэтым разам — неафіцыйна, без прэсы і сустрэчаў. Каб проста пабыць у мясцінах дзяцінства, прыгадаць маладосць. Суправаджалі яе пляменнікі, князі Мацей і Мікалай Радзівілы. А таксама — адзіны з журналістаў — карэспандэнт "Звязды" Глеб ЛАБАДЗЕНКА.

Чытаць далей »

Тэгі: ,

Jul 09

Унікальны абраз, вядомы з 1648 года, збіраюцца перанесці з Быхава ў адноўлены Баркалабаўскі манастыр

Айцец Мікалай служыць у Быхаве з 1993 года. Тутэйшы Траецкі храм збудаваны ў сярэдзіне ХІХ стагоддзя — цяпер гэта адзіны храм, прычым драўляны, які ацалеў у Быхаве. Ненадоўга храм зачыняўся перад вайной, камуністы зрабілі тут зернясховішча. Але ўжо ў 1942-м быў адчынены — і з таго часу людзі ідуць сюды да Бога. Апроч уласных архітэктурных адметнасцяў, храм мае іканастас з вёскі Баркалабава — у тамтэйшай царкве савецкія бязбожнікі зрабілі спартовую залу, але іканастас удалося ўратаваць. Аднак галоўная каштоўнасць Траецкай царквы — цудадзейны абраз Баркалабаўскае Божае Маці, вядомы ад 1648 года, — неўзабаве можа пакінуць царкву... Чытаць далей »

Тэгі: ,

Jul 01

Варняны — мястэчка на Астравеччыне. У цэнтры — касцёл Святога Юрыя, асвечаны ў 1769 годзе. Учора ў "Звязду" паведамілі: у час рамонту ў закрыстыі знойдзена ўнікальная фрэска!

— Ксёндз-пробашч Здзіслаў Пікула распачаў рамонт, наняў на працу тутэйшага чалавека, з Варнянаў. Адбіў тынкоўкі мо на які палец добры — і адкрылася фрэска з выявай ксяндза! — распавядае краязнаўца Алесь ЮРКОЙЦЬ. — Роспіс знаходзіцца ў бакавой прыбудове, у адной з закрыстый, з паўднёвага боку. Наш пробашч мяркуе, што гэта Станіслаў Костка (1550—1568, манах ордэна езуітаў, каталіцкі святы — Г.Л.). Але наўрад ці гэта так, таму што няма ніякіх пазнакаў, што гэта — святы, а яны павінны быць. Чытаць далей »

Тэгі:

Jun 26

Алесь Матафонаў вядомы нам па цыкле гістарычных перадач "Лабірынты" на тэлеканале "Лад", які ідзе ўжо тры гады. Дагэтуль былі іншыя цыклы — "Адкрыты архіў", "Біяграфія слова", "Алхімія слова", "Маем рэчы"... Мая бабуля пра такіх, як Алесь Матафонаў, часам кажа: "І адкуль ён усё ведае — такі малады!?" Сапраўды — і адкуль?.. Чытаць далей »

Тэгі:

Jun 25

86-гадовы Мікалай МЕЛЬНІКАЎ разам з іншымі ветэранамі вайны вельмі хоча, каб музей стаў дзяржаўным

Гарадзенцу Мікалаю Мельнікаву 86 гадоў — ён аднагодак народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава. Удзельнік вайны, кандыдат навук, педагог з 40-гадовым стажам... Здароўе ў Мікалая Аляксандравіча ўжо не вельмі: ходзіць цяжка, гаворыць ціха, хутка стамляецца. Але гэты старэнькі заслужаны чалавек знайшоў у сабе сілы на тое, каб стварыць прыватны музей Васіля Быкава. І цяпер клапоціцца, каб праца не знікла — хоча перадаць свой музей дзяржаве. Таксама выступае з ініцыятывай, каб імя Быкава ўшанавалі ў Гродне — усё ж пісьменнік пражыў тут практычна траціну жыцця!

Чытаць далей »

Тэгі: