it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Aug 01

Глеб ЛАБАДЗЕНКА, для Naviny.by

rubel

Часам даводзіцца чуць: “Я душою й сэрцам за Беларушчыну! Толькі вось, бяда, ня ведаю, як і што зрабіць…”

Парада тут вельмі простая. Калі ня ведаеце, як галасаваць за Беларушчыну, – галасуйце рублём.

Набудзьце беларускамоўную кніжку, дыск са сьпевамі па-беларуску, схадзіце на канцэрт беларускамоўнага гурта ці выпішыце газэту на беларускай мове. Падкрэсьлю, што адрозненне між “беларускай кнігай” і “беларускамоўнай кнігай” – у дадзеным выпадку ключавое.

На гэтым этапе звычайна нявечыцца міф пра нашую памяркоўнасьць, бо “кніжка лажовая”, “дыск фуфло”, “гурт адстойны”, а “газэта – жоўтая”.

Часта так і здараецца. А вы вазьміце й набудзьце.

Плюнь – ды пацалуй.

Сітуацыя на беларускім культурным рынку падобная да сітуацыі з прыдарожным сэрвісам. Прыдарожных кавярняў і матэляў мала, бо ніхто да нас ня едзе, а ніхто ня едзе – бо няма кавярняў і гатэляў. (Ці ўсё ж таму, што візы да глупага дарагія?..)

Дык вось. Беларушчына ў задніцы таму, што мы, беларусы, не галасуем за яе рублём. Сёньняшні стан культуры вымагае мецэнацтва – як з боку фундатараў, гэтак і з боку кожнага спажыўца. Бо гэта сорам, калі кніжкі выходзяць накладам 300-500 асобнікаў і ляжаць на паліцах кнігарняў. Калі гурт гадамі не запісвае дыск, бо ведае: укінеш грошы – а набываць ня будуць, сьцягнуць з торэнтаў. Калі газэты маюць наклады ў межах астранамічнай хібнасьці... Ды што казаць – калі самыя папулярныя белмоўныя сайты наведвае меней за 1% беларусаў штодня.

Вядома, тут можна ў няведаньні гаварыць: дык пішуць абы-што, таму й не купляюць тыя кніжкі. Але ці хочаце вы такімі развагамі прыпадабніцца чалавеку, якому ніяк не кладуць на стол “Вайну і мір”?..

Дый каб так сказаць, трэба скупіць усю сучасную літаратуру ды перачытаць. А калі кожны скупіць – глядзіш, і працэс пойдзе. Тым больш, што пісьменнікі стараюцца спадабацца самым шырокім масам як толькі могуць: і класікаў бэсцяць, і па фене батаюць, і пра рэаліі ўскраінаў горада-героя пішуць з палохаючай рэалістычнасьцю…

Тэму галасаваньня рублём, прычым неабавязкова з шасьцю нулямі, можна разьвіваць. Як пісала адна газэта ў сваёй рэкламцы: “прачытаў – укінь у скрыню суседу”. Гэтаксама можна заўжды мець пры сабе якую беларускую кніжачку ці дыск – і пры нагодзе прэзэнтаваць сустрэчнаму. Майстру на шынамантажы, прыўкраснай цырульніцы, сакратарцы ў офісе, даішніку ўрэшце (толькі акуратна, каб не ўважылі за хабар!).

Хто ведае, можа, гэты ваш сімвалічны прэзэнт нагадае чалавеку ўрокі белліту ў школе ці “Александрыну” “Песьняроў”, рэкляму на бігбордзе ці які артыкул у інтэрнэце. І чалавек прыдзе на вечарыну Ўладзімера Арлова, выпіша абедзьве беларускія газэты, набудзе дыск Вайцюшкевіча й нацягне на сябе саколку з партрэтам Кастуся...

Рамантыка? Бздура?

А вы набудзьце беларускую кніжку.

Вам жа ня цяжка, праўда?

Тэгі: ,

Jul 20

skachok1

мая прабабуля Анюта Скачок, у дзявоцтве Тумашык (10.09.1910-2.02.1994)  і мой дзед (зьлева) Уладзімер Скачок (07.07.1932-09.02.1994).

skachok2

Тэгі:

Jun 30

pahonia
хоць я й быў малы тыя пару гадоў, калі Беларусь была сапраўды беларускай, аднак два дакумэнты з Пагоняй пасьпеў займець -- гэта граматы за другі і трэці клас )

Тэгі:

Jun 29

valodzia
мой дзед Уладзімер Скачок (1932-1994), сын Зьмітра, унук Фёдара

zahar
мой прадзед Захар Храмцэвіч (1907-1982), сын Зьмітрака, унук Рамана

Тэгі:

траўня 02

skarga1

Дырэктару ЖРЭА №1

Фрунзенскага раёна г. Мінска

Глеба Паўлавіча Лабадзенкі

 

Заява

Шаноўны дырэктар ЖРЭА!

10 красавіка пашталёнка ўручыла мне грозны ліст ад дырэктаркі ЖЭС №48 Ягоршавай (выканаўца Паўлоўская). У лісце мяне папярэджваюць пра недапушчэнне (дарэчы, гэта пішацца разам, а гр. Паўлоўская – непісьменны чалавек) гучнага слухання музыкі і шуму, а таксама забруджвання калідора. Робіцца гэта на падставе скаргі Арлоўскага Р.С., зяця (!) майго суседа з кв. №41 Клепчы Н.С. Пра гэтым ніякай праверкі праведзена не было, нам ніхто не тэлефанаваў і не прыходзіў.

Паведамляю, што Арлоўскі Р.С. у пазначанай кватэры не жыве, а толькі прыходзіць часам (я яго бачыў 2 разы ў жыцці). Апроч гэтага, на маю думку, Арлоўскі Р.С. – неўраўнаважаны чалавек. Бо ўжо двойчы складаў на мяне беспадстаўныя скаргі. Адзін раз, прыйшоўшы да свайго цесця, выклікаў участковага – нібыта я раблю ў кватэры перапланіроўку. Гэта – хлусня і паклёп, у чым і ўпэўніўся міліцыянер, які прыходзіў. Другі раз паскардзіўся на тое самае ў ЖЭС. Мне тэлефанавалі, але я адказаў праўду: ніякай перапланіроўкі няма, прыходзьце паглядзіце самі. Не прыйшлі.

І вось цяпер, пасля скаргі гэтага неадэкватнага грамадзяніна, ЖЭС 48 піша мне, што яны мяне “папярэджваюць”, а калі Арлоўскі Р.С. паскардзіцца зноў – упаяюць штраф ад 10 да 30 базавых велічыняў.

Гэты ліст з боку дырэктаркі ЖЭСа Ягоршавай глыбока мяне абразіў, зняважыў мой гонар і годнасць. Мала таго, што я не шумлю і не слухаю гучна музыку – гэта немагчыма ў прынцыпе, бо ў мяне 10-месячнае дзіця.

У сувязі з гэтым патрабую.

Пісьмова выбачыцца перада мной за хлусню і паклёп.
Патлумачыць, чаму без праверкі і апытання жыхароў нашай кватэры было зроблена папярэджанне.
Прыцягнуць да адказнасці дырэктарку ЖЭСа Ягоршаву – за абразу майго гонару і годнасці.
Указаць грамадзяніну Арлоўскаму аб недапушчэнні ў далейшым паклёпніцкіх і абразлівых дзеянняў у мой адрас. У адваротным выпадку буду звяртацца ў міліцыю – на яго і на грамадзянку Ягоршаву, як асобу, якая спрыяе гэтаму грамадзяніну.
Прыкладаю копію адказа з ЖЭСа на 1 аркушы. Прашу даць адказ у тэрміны і на мове, прадугледжанай Законам.

 

Г.П. Лабадзенка

zhrea01

zhrea02

Тэгі:

Apr 20

Тэгі: ,

Nov 23

гэтаму куфру, паводле маіх падлікаў, пад 120 год. я цудам змог атрымаць яго ў сваю ўласнасьць.
пару месяцаў таму мне пашчасьціла адшукаць магілу майго прапрадзеда Кандрата Вітко і ягонай жонкі, мае прапрабабкі Зосі.
як высьветлілася, захавалася й ягоная хата -- што праўда, паваенная, бо старая згніла. цяперашні гаспадар хаты, спадар Віталь (вялікі дзякуй яму!), ласкава дазволіў мне забраць некаторыя рэчы з гарышча: кавалкі кроснаў, пабіты гарлач, зьвязку старых ключоў, некалькі здымкаў.
а самыя каштоўныя і маштабныя рэчы -- вось гэты куфар, а таксама дзьве лавы (гл. фота ніжэй).
пару дзён я забраў куфар і перавёз яго сабе на лецішча (дзякуй Алесю Мазаніку за дапамогу!).

у прапрадзеда было 2 сыны і 3 дачкі. сыноў забілі ў вайну свае ж, партызаны пад кіраўніцтвам савецкага выблядка ваўпшасава. дочкі пайшлі ў прымы. значыцца, куфар мог застацца як пасажны ад ягонай жонкі?.. а гэта канец ХІХ стагоддзя.
Чытаць далей »

Тэгі:

Nov 06

перадрук адсюль

"Станем за журналистику!": как это было (фоторепортаж, видео)

5 ноября в Бобруйске прошло мероприятие приуроченное к акции Международной и Европейской федерации журналистов: "Станем за журналистику!" . На мероприятии бобруйчане также ознакомились с творчеством Глеба Лабоденко, а также послушали песни журналиста, а также вокалиста группы Hand Made Евгения Волошина.

 

Распачаў мерапрыемства галоўны рэдактар газеты "Бабруйскі Кур'ер" Анатоль Санаценка, які распавёў пра гісторыю самай старой газеты горада, а таксама пра ціск на газету з боку ўладаў, з-за чаго папяровы варыянт газеты спыніў сваё існаванне.

На імпрэзу прыйшло каля 30 бабруйчан,  сярод якіх былі нават такія, якія яшчэ толькі ў пачатку свайго жыццёвага шляху :)))
Чытаць далей »

Тэгі: ,

Nov 02

Тэгі: ,

Oct 12


Кандрат Зьмітравіч Вітко нарадзіўся ў 1870 годзе і пражыў 87 гадоў. Зося Антонаўна Лешчанка нарадзілася ў 1877 годзе і пражыла 64 гады. іх бацькі -- Зьмітрок і Антон -- гэта мае дзяды ў шостым калене. не губляю спадзеву знайсьці і іхныя магілы
так сталася, што ні бабуля, ні мама ніколі не былі на іх магіле -- і ведаюць толькі вёску, дзе яны пахаваныя.

на шчасьце, час не дарэшты сьцёр літары на камянях!
Чытаць далей »

Тэгі: