Блог Глеба Лабадзенкі

Чытаць далей »

вёска Засульле, што пад Стоўпцамі

у дзяцінстве мы называлі гэта калючкі. як гэта называецца насамрэч — я ня ведаю і па сёньня.

нарвеш калючак, навешаеш сабе, як патронаў, на жывот — і гуляеш з хлопцамі ў вайнушку, адрываючы калючкі ад свае кофты і папускаючы ў чужую.

а яшчэ калючкамі заляцаліся да дзяўчат — кшталту дзёрганьня за касічкі. кідае ў цябе хлапец калючкі — значыцца, любіць.

а яны, аказваецца, яшчэ і прыгожыя, калі іх фоткаць.
Чытаць далей »

я люблю лета, бо летам цёпла. бо летам колеры і адценьні розныя. бо летам можна доўга поўзаць з фоцікам па завугольлях і навакольлях — і ня зьмерзнуць. са словам “лета” ў мяне чамусьці атаясамляецца жоўты колер, бо — сонца. а здымкі выходзяць — зялёныя! і ўсялякія такія кветачкі-шышачкі цікава фоткаць, а пасьля разглядаць. і магчыма сюжэт будзе банальны — ну падумаеш, кветка.

а колеры добрыя.

усе здымкі зробленыя ў Крэве

Чытаць далей »

пераглядаў летнія фоткі — і падумаў раптам, што ў такім ракурсе Народнага паэта яшчэ ніхто ня фоткаў. вырашыў падзяліцца

Ты можаш думаць пра сябе што заўгодна. Пра цябе могуць што заўгодна казаць іншыя.

Маё вымярэньне кожнага, і сябе найперш, — справы, а ня словы.

За 2009 год удалося зрабіць некалькі важных для мяне справаў.
Чытаць далей »

Чытаць далей »