it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Aug 13

list3

Тэгі: ,

Jul 08

bykau-adkaz2

Тэгі:

Jun 15

2dni

Следам за выхадам непадцэнзурнай аповесці Васіля Быкава "Мёртвым не баліць" (600 старонак, цвёрдая вокладка), убачыў свет іншы славуты твор пісьменніка -- "Сотнікаў". У выданні, дзе даследчык Сяргей Шапран адмыў больш за 100 цэнзарскіх правак, аповесці вернутая аўтарская назва -- "Ліквідацыя" (370 старонак, цвёрдая вокладка).

Старонкі з кнігі "Ліквідацыя":

Старонкі з кнігі "Мёртвым не баліць":

Выхад гэтых дзвюх кніг можна лічыць сенсацыяй, бо гэта -- першыя непадцэнзурныя кнігі Васіля Быкава.

Набыць абедзьве кнігі можна будзе 16 і 18 чэрвеня ў кнігарні "Кніжны салон" (Калініна, 5) ад 15.00 да 19.00.

У азначаны час кошт кожнай кнігі паасобку складзе 100 тысяч рублёў, а за 2 кнігі разам -- усяго 180 тысяч рублёў.

Пасля яны паступяць у вольны продаж, але ўжо з нацэнкай кнігарняў -- то бок, кожная будзе каштаваць недзе па 150 тысяч рублёў.

Апроч гэтага, у азначаны час можна будзе набыць і кнігу апошніх вершаў Генадзя Бураўкіна "Нагаварыцца з зоркамі" за 50 тысяч рублёў.

Складальнік усіх трох кніг -- літаратуразнаўца Сяргей Шапран. Вокладкі ўсіх кніг -- Зміцер Гупянец.

bur-vokl

Адрас "Кніжнага салону" -- Калініна, 5.

Схема праходу ад метро "Парк Чалюскінцаў":

+kn-salon

 Інфармацыя для тых, хто замаўляў:

Чытаць далей »

Тэгі:

Jun 15

byk001 byk002

Тэгі:

Jun 09

УВАГА! КНІГІ ВЫЙШЛІ З ДРУКУ, ІНФАРМАЦЫЯ ПРА ПРЭЗЕНТАЦЫЮ ТУТ

У Менску кнігі можна набыць:

* "Кніжны салон" (вуліца Калініна, 5)

* "Акадэмкніга" (ст.м. Акадэмія навук)

* "Логвінаў" (Незалежнасці, 37а)

з бясплатнай дастаўкай па Менску і Беларусі --  www.imbryk.by

Савецкая цэнзура зрабіла ў аповесці "Мёртвым не баліць" 200 правак.

Да 90-годдзя пісьменніка выйшаў "адмыты" варыянт

2dni

Следам за выхадам непадцэнзурнай аповесці Васіля Быкава "Мёртвым не баліць" (600 старонак, цвёрдая вокладка), убачыў свет іншы славуты твор пісьменніка -- "Сотнікаў". У выданні, дзе даследчык Сяргей Шапран адмыў больш за 100 цэнзарскіх правак, аповесці вернутая аўтарская назва -- "Ліквідацыя" (370 старонак, цвёрдая вокладка).

Выхад гэтых дзвюх кніг можна лічыць сенсацыяй, бо гэта -- першыя непадцэнзурныя кнігі Васіля Быкава.

Набыць абедзьве кнігі можна будзе 16 і 18 чэрвеня ў кнігарні "Кніжны салон" (Калініна, 5) ад 15.00 да 19.00.

У азначаны час кошт кожнай кнігі паасобку складзе 100 тысяч рублёў, а за 2 кнігі разам -- усяго 180 тысяч рублёў.

Пасля яны паступяць у вольны продаж, але ўжо з нацэнкай кнігарняў -- то бок, кожная будзе каштаваць недзе па 150 тысяч рублёў.

Апроч гэтага, у азначаны час можна будзе набыць і кнігу апошніх вершаў Генадзя Бураўкіна "Нагаварыцца з зоркамі" за 50 тысяч рублёў.

Складальнік усіх трох кніг -- літаратуразнаўца Сяргей Шапран. Вокладкі ўсіх кніг -- Зміцер Гупянец.

bur-vokl

Каб падпісацца на кнігу ўжо цяпер – і добра ашчадзіць – дашліце, калі ласка, заяўку на мэйл labadzenka@gmail.com па форме:

  1. Імя, прозвішча

  2. Адрас (калі вы не з Менску і трэба будзе слаць поштаю).

  3. Мэйл

  4. Тэлефон

  5. Колькасць асобнікаў

Чытайма беларускае!

vokladka-bykau

Вокладка Быкаў_ліквідацыя

PA220185Сканчаецца падпіска на ўнікальнае выданне – непадцэнзурны варыянт кнігі Васіля Быкава “Мёртвым не баліць”. Укладальнік кнігі, даследчык творчасці Быкава Сяргей Шапран (на фота), дзякуючы сынам Васіля Быкава, знайшоў у гарадзенскай кватэры пісьменніка чарнавік, які лічыўся страчаным. Адтуль стала вядома, што савецкія цэнзары і рэдактары зрабілі Быкаву больш за 200 правак, а потым увогуле забаранілі твор на два дзесяцігоддзі! Каб падрабязна паказаць усе пакуты кнігі ад старанных "рэдактараў", спатрэбілася 300 старонак каментароў!

Непадцэнзурнае выданне мае 600 старонак у цвёрдай вокладцы. Кошт для падпісчыкаў -- 100 тысяч рублёў.

Выданне прымеркаванае да 90-годдзя Васіля Быкава (19.06.2014).

Выхад кнігі стаў мажлівым дзякуючы чыннай падтрымцы бізнэсоўца і мецэната Паўла Бераговіча.

Чытаць далей »

Тэгі:

Feb 28

Міхась Скобла, Радыё Свабода

У адным зь менскіх выдавецтваў неўзабаве выйдзе ў сьвет аповесьць Васіля Быкава «Мёртвым не баліць» без цэнзурных скаротаў. Што выкасоўвала з тэкстаў пісьменьніка савецкая цэнзура? Як ставіўся да Быкава першы сакратар ЦК КПБ Пятро Машэраў? Чаму і сёньня дасьледчыкі ня маюць доступу да архіву Галоўліту? Пра ўнікальнае выданьне мы гутарым зь літаратуразнаўцам Сяргеем Шапранам.

Сяргей Шапран

Сяргей Шапран

 — Сяргей, у мэмуарнай «Доўгай дарозе дадому» Быкаў расказаў, як яшчэ за савецкім часам да яго зьвярнуліся прадстаўнікі гішпанскага выдавецтва з прапановай выдаць Збор твораў, дзе зьмясьціць усё ім напісанае, у тым ліку і забароненае ў СССР. Пісьменьнік адправіў у Мадрыд па ўказаным адрасе рукапісы, якія бясьсьледна прапалі. У тым ліку і «Мёртвым не баліць». Аднак цяпер высьвятляецца, што першы варыянт адной з самых знакамітых аповесьцяў Быкава ўсё ж захаваўся?
— Так, захаваўся. Быкаўскі экзэмпляр аповесьці зьберагаецца ў Беларускім дзяржаўным архіве-музэі літаратуры і мастацтва. Гэта менавіта той экзэмпляр, па якім і была ажыцьцёўлена ў 1965 годзе першая публікацыя аповесьці ў часопісе «Маладосьць». І хоць гэты машынапіс крэсьлены-перакрэсьлены рэдактарамі, аднак першапачатковы быкаўскі тэкст лёгка прачытваецца, таму і ўзнавіць яго было нескладана. Дадам таксама, што захаваўся ня толькі гэты машынапіс — некалькі гадоў таму сыны Васіля Ўладзімеравіча Сяргей і Васіль перадалі мне для дасьледаваньня стосы машынапісаў і рукапісаў свайго бацькі. Дык сярод іншага там была і папка, на якой рукой Быкава пазначана: «Ноч пасьля сьвята, год 1965». Гэта адна з раньніх назваў аповесьці, адмовіцца ад якой Быкаву параіў рэдактар «Маладосьці» Пімен Панчанка. І Васіль Уладзімеравіч пагадзіўся, бо, як заўважыў ён сам у лісьце да Панчанкі, «назва сапраўды трохі з падтэкстам, я гэтага не разумеў раней».
Тэгі:

Feb 27

Ксенія Ельяшэвіч, TUT.BY

Гэты твор Васіля Быкава першы раз з'явіўся ў друку ў 1965 годзе. Некалькі разоў аповесць "рэзалі" савецкія цэнзары, разам з гэтым высокія чыноўнікі з ЦК КПCС і КДБ пачалі кампанію шальмавання аўтара ды яго твора. Прычынай да гэтага стала "отображение событий Великой Отечественной войны с неверных идейных позиций". Амаль 20 год твор быў забаронены для друку. Потым Быкаў неаднойчы шкадаваў аб тым, што стала з яго аповесцю – і быў упэўнены, што не засталося ніводнага першага, аўтарскага экзэмпляра. Але сучаснікам давялося знайсці той самы ўнікальны чарнавік.Ужо вясной непадцэнзурную аповесць "Мёртвым не баліць" можна будзе знайсці ў беларускіх кнігарнях. Пра тое, як з твора знікалі імёны Сталіна і Берыі, узгадкі сумна вядомага загада № 227 Вярхоўнага Галоўнакамандуючага, а таксама па чыім рашэнні аповесць пачалі ганьбіць у галоўных савецкіх СМІ, расказаў парталу TUT.BY Сяргей Шапран, даследчык творчасці Быкава і ўкладальнік новай кнігі.

Вось так будзе выглядаць вокладка новай кнігі. Пры яе афармленні выкарыстоўваўся малюнак з нататнікаў самога Быкава. Унутры чытачоў чакае адмысловая вёрстка: выкрэсленыя раней цэнзурай элементы будуць адзначаныя шэрым колерам і значком з нажнічкамі. Кніга ўключае ў сябе саму аповесць, а таксама грунтоўны каментар да твора.

Чытаць далей »

Тэгі:

Feb 27
«Мёртвым не баліць» Быкава выходзіць без цэнзурных правак

 

Мікіта Капкоў, Наша Ніва

 Васіль Быкаў меў шмат праблем з савецкай цэнзурай. Але з аповесцю «Мёртвым не баліць» звязаны асаблівыя цяжкасці. Апублікаваная ў 1966 г. спачатку ў беларускай перыёдыцы, а потым у перакладзе на расейскую мову ў часопісе «Новый мир», яна выклікала траўлю пісьменніка.

Ледзь не на наступны дзень пасля публікацыі аповесці невядомыя разбілі шыбы ў яго гарадзенскай кватэры. Жонку закідвалі памідорамі. А «Праўда» надрукавала выкрывальніцкі артыкул.

Доўгі час публікацыя аповесці была забароненая. Яе рэабілітацыя адбылася толькі ў 1982 годзе,

калі Міхась Дубянецкі, дырэктар выдавецтва «Мастацкая літаратура», змог уключыць «Мёртвым не баліць» у чатырохтомны збор твораў Быкава.

Чытаць далей »

Тэгі:

Feb 27
В оформлении обложки книги использован рисунок Василя Быкова из его гродненского архива
Фото: из архива

К 90-летию писателя повесть «Мертвым не больно» впервые выйдет без цензуры [фото]

В июне будет отмечаться 90-летие со дня рождения народного писателя Беларуси Василя Быкова. К этой дате готовится уникальное издание знаменитой повести «Мертвым не больно», в советское время запрещенной в течение почти двадцати лет. Повесть впервые будет опубликована без тех 200 купюр, которые были сделаны цензурой еще в 1965 году и с которыми она печатается почти полвека.

Чытаць далей »

Тэгі:

Feb 26

bykau09Пад лесам жыла сямейка. Не багата і ня бедна, дзень і ноч працавала, бяз хлеба ня ела. Зямлі было няшмат, але клопату сямейцы хапала. Сьпярша поле апрацоўвалі бацькі зь дзедам, пасьля, як памёр дзед, — бацька з маткай. Пакрысе падрасьлі сыны — Янка і Васіль, упраўляцца стала лягчэй, і хутаранцы былі задаволеныя.

Неяк на пачатку восені, калі, павячэраўшы, сямейка зьбіралася класьціся спаць, у дзьверы пастукалі. Госьцяў у хаце не чакалі, але бацька мусіў адамкнуць дзьверы, — ці мала каму выпала пільніца па начы. Увайшоў сьціпла, хоць і прыстойна апрануты чалавек, сеў на лаве, закурыў гарадзкую папяросу. І пачаў гаманіць. Аказаўся на дзіва гаманкі, дасюль у тутэйшых мясьцінах такіх не трапляла. Увесь сэнс ягонай гаманы палягаў у тым, што хутаране жывуць незаможна, бадай, кепска, адстала, і трэба інтэгравацца. Гэта значыць, далучыцца да недалёкай вёскі. Гаспадары недаўменна ўтаропіліся ў чалавека — ужо яны ведалі, як жывуць у суседняй вёсцы. Кожнай вясны адтуль прыбягалі на хутар то па кошык бульбы, меру збажыны, а то пазычыць капейчыну ці ўзяць каня прывезьці дровы. Яны так і сказалі захожаму. А той — сваё. Трэба інтэгравацца, бо іначай не выпадае, увесь сьвет інтэгруецца, трэба сіла, каб супрацьстаяць таму сьвету. Хутаранцы маўчалі, яны не разумелі, чаму трэба супрацьстаяць сьвету? Калі тая бязглуздая гутарка добра надакучыла, гаспадар сказаў, што сям'і трэба класьціся спаць, заўтра шмат працы ў полі, хай бы чалавек ішоў, адкуль прыйшоў. Чалавек устаў з лавы, але доўга яшчэ балбатаў у парозе, яны ледзьве выбавіліся ад яго. Як ён пайшоў, матка перахрысьцілася і кажа: «Гэта ж д'ябал! Яй Богу! У яго ж хвосьцік ззаду...» Гаспадар і хлопцы падзівіліся з тых матчыных словаў — яны не прыкмецілі ніякага хвосьціка. Але ўсё магло быць...

Наступны вечар усё ў той жа час у дзьверы зноў загрукалі — ды ўжо мацней, нават нібы абурана. Бацька не хацеў адчыняць, але хлопцы сказалі: хай! Зноў увайшоў той самы, ранейшы захожы і зноў пачаў тое самае. Трэба інтэгравацца, бо будзе кепска, а аб'яднаўшыся, будзе лепш. Яны ўсе неўпрыкмет узіраліся пад ягоную апратку — ці ня высунецца дзе хвосьцік. Але не, нічога нідзе ня высунулася. Недзе блізка ля поўначы ледзьве выбавіліся ад яго, і маці заплакала — зноў яна бачыла хвосьцік. Мужчыны ня ведалі, што і думаць.

Дачакаўшыся ранку, гаспадар узяў у сьвіране чорнае хварбы і на ўсіх дзьвярох намаляваў невялікія крыжыкі. Маці супакоілася: калі то д'ябал, дык пад крыжыкі ён ня ўвойдзе. Са страхам і надзеяй пачалі чакаць наступнай начы.

Вечар мінуў спакойна, ніхто ня стукаў. Трохі яшчэ счакаўшы, сямейка паклалася спаць. Ды яшчэ ня ўсе заснулі, як у падваконьні штось грукнула. Бацька зьлез з палацяў, засьвяціў лямпу. На покуце ўжо сядзеў той самы чалавек. Вакно за ім было выстаўлена знадворку, і ў хату дзьмуў вецер.

— Я наконт інтэграцыі, — спакойна пачаў знаёмую песьню захожы.

— Прэч! — крыкнуў бацька.

Тут ускочылі сыны, сталі поплеч з бацькам. Матка воддаль заплакала. Захожы цепнуў плечуком і нібыта з затоенай крыўдай вылез праз вакно назад.

Рэшту тае начы хутаранцы ня спалі, а як настаў ранак, пачалі мацаваць засаўкі на дзьвярох, мацней прыбівалі вокны. Бацька сказаў, што трэба будзе ў горадзе замовіць аканіцы. Вядома, дорага, але без аканіц не абысьціся.

Наступная ноч прамінула спакойна, ніхто ня стукаў, ня лез у хату. І сямейка патроху супакоілася. Па аканіцы ў горад гаспадар вырашыў паехаць пасьля, як зьвязе з поля снапы.

Але яшчэ празь дзён пару ноччу раптам спалохана крыкнула матка — абодва сыны разам ускочылі, Васіль уключыў электрычны ліхтарык, які надоечы купіў у сельмагу. Матка, плачучы, паказвала ў печ. Сапраўды, там штось адбывалася, чуўся невыразны шорах. У печы на тую пару не палілі, ежу гатавалі ў двары пад паветкай. Але нейкі дзіўны шум-шоргат мкнуў з чалесьніку, і хутаранцы напалохана чакалі. Аж неўзабаве бразнула засланка, з грукатам звалілася на падлогу, і зь печы выкараскаўся ўсё той жа, перапэцканы сажай, чалавек. Вылезшы, моцна чыхнуў два разы, працёр вочы.

— Я наконт інтэграцыі...

— Заб'ю! — зь лютасьцю мовіў гаспадар і схапіў з-пад лаўкі сякеру.

Але ў яго за кашулю ўчапілася матка, сыны схапілі ў качарэжніку вілы. Незнаёмы прыгладзіў вусы і ціхенька захіхікаў.

— Нікуды вам ня дзецца, то гістарычны працэс...

Бацька вырваўся з рук маткі, замахнуўся сякерай. Але ў той момант чалавечая істота зьнікла, бы шмыганула пад печ, дзе ўзімку сядзелі куры. Калі Васіль пасьвяціў туды ліхтарыкам, дык там ня ўбачыў нікога. Чалавек зьнік. Тады ўсе паверылі маці, што то быў не чалавек. Мабыць, сапраўды д'ябал. Але ўсе ведалі, што д'ябла ні ўпрасіць, ні напалохаць немагчыма.

Рэшту тае начы сямейка ня клалася спаць, чакала. І ня ведала, што рабіць. Было зразумела, што хрысьціянскі крыжык на дзьвярох іх не ўратуе.

Ажно на золку старэйшы з сыноў Янка сказаў, што ён ведае антыд'ябальскі сродак. Надзеў шапку і пайшоў у горад.

У паўдзён ён вярнуўся з аршынам каляровае матэрыі. На дрывотні змайстраваў спрытную дзяржаўку. Атрымаўся прыгожы сьцяг, які тры мужчыны прыбілі да вугла. Вецер адразу падхапіў яго і разгарнуў ва ўсю даўжыню — сьцяг узрадавана затрапятаўся.

— Цяпер хай прыйдзе! — сказаў Янка.

І праўда, з таго часу прывязьлівы незнаёмец ні разу не завітаў на хутар, аздоблены бел-чырвона-белым сьцягам.

7 студзеня 1999 г.

Крыніца: knihi.com

Тэгі: