it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Nov 20

я чалавек цёмны, усякія ЖЖ не чытаю. аднак чытачка vedmo4ka падказала мне цікавую спасылку. гомельскі літаратар Сяргей Балахонаў зрабіў мяне пэрсанажам адной са сваіх баяк.
што казаць, мне прыемна, Сяргею.
рагатаў як немаўля!
Балахонаў яўна недзе за мной падглядвае, пераймаючы сакрэты майстэрства 😉

balachon

Сяргей Балахонаў
Журналісцкія планы ў Нясвіжы
Глеб Лабадзенка прыехаў у Нясвіж, каб для “Звязды” узяць інтэрвію ў Францішкі Уршулі Радзівіл. Журналіста і паэта віталі як самага паважанага госця – з аркестрам, ганаровай драгунскай вартай і фаерверкам. Дарожка ад сядзібы да дзвярэй Глебава бібліёбуса была выслана персідскімі дыванамі. Сустракаць яго выйшла сама гаспадыня – крамяная жанчына ў шыкоўнай сукенцы з вельмі глыбокім дэкальтэ. Пасля ўзаемнага прывітання Лабадзенка не прамінуў адразу ж удакладніць:
– А вы не баіцеся сустракаць скандальнага журналіста ў такім выглядзе?

– А чаго мне баяцца твайго выгляду, сыне? Здаецца, зусім нармальна, што ты выглядаеш дзве цытадэлі, што высяцца поруч сярод чыстай белі, – з прамяністай шляхетнасцю ў голасе мовіла яна ў адказ.
– О, дык вы пагодзіцеся пагутарыць са мной не толькі пра сучасную беларускую літаратуру, але і пра гэта? – палкім журналісцкім азартам стаў разгарацца госць, прадчуваючы будучы сенсацыйны допіс.
– Можна, калі асцярожна, – усмешка ледзь кранулася яе вуснаў. – Рыбку толькі пакармлю.
Ад радасці Глеб сціснуў далоні ў кулакі і вырашыў патэлефанаваць у Мінск, каб паведаміць, што затрымаецца ў Нясвіжы на больш працяглы час, чым меркавалася спачатку. Ён выцяг свой мабільнік, і тут выявілася, што той адключаны за нясплату. Журналіст засмучана паглядзеў на Францішку Уршулю і звярнуўся да яе з просьбай аб спагадзе:
– Яснавяльможная пані, я ведаю, што ў вас Velcom, дайце, калі ласка, на МТС пазваніць. Вельмі трэба. Калі не пазваню, то мяне не зразумеюць.
– Каханне – дасканалы майстра, – больш разняволена усміхнулася жанчына, працягнула госцю тэлефон і пачціва адышла наперад, каб не падслухваць чужую размову.
Лабадзенка павярнуўся спінай да сядзібы і, прыкрываючы рот далонню, дужа сцішана тлумачыў у слухаўку асаблівасці абставін: “Так, усё добра. Супэровая жанчынка. Зараз пакорміць рыбку, і пачнем. Упэўнены, што раскручу яе на ню-фотасесію”. Скончыўшы, ён подбегам рушыў да гаспадыні і з удзячным паклонам вярнуў мабільны. Яны разам зайшлі ў дзверы сядзібы.
– Рыбка! Рыбанька! -- звонка загукала спадарыня Радзівіл. – Тут да нас журналіст “Звязды” усё-ткі прыехаў. Хоча пра сучбелліт і сэкс паразмаўляць. Ты не супраць, калі ён з намі разам паабедае? Такі зачотны малады чалавек.
– Рабі, як ведаеш, толькі давай ужо нарэшце сядзем за стол. А то ж такі боршч стыне! – пачуўся голас, які належаў мужу нясвіжскай асветніцы Міхалу Казіміру Радзівілу па мянушцы Рыбанька.

Тэгі: