Прыходзіць мужык на кірмаш, а там дзед продае семачкі ад яблык. Мужык кажа:
- Дзед, а што зь іх толку?
- Ну як жа. Хто іх будзе есьці -- зробіцца разумнейшым!
- Праўда?!
Мужык купляе шклянку і тут жа зьядае. Дажоўваючы, кажа:
- Слухай, дзед, я з за гэтыя 10 тысяч мог бы купіць два кілаграмы яблык і зьесьці разам з семкамі!..
Дзед усьміхаецца:
- Вось бачыш, пачынае дзейнічаць -- ты ўжо раземнееш...
- І праўда!.. Дай яшчэ шклянку!..
жнiўня 14, 2009 at 12:54
“А еслі твой собачій друг,
От радості нагаділ вдруг” – па-за канкурэнцыяй:))))
жнiўня 14, 2009 at 15:03
відаць, гэта нейкая глябальная акцыя камунальшчыкаў – у гомельскіх пад’ездах таксама гэтыя вершы вісяць
жнiўня 16, 2009 at 07:33
Аб’явы нашага ЖЭСу месьцяць яшчэ большую колькасьць памылак. Кшталту “гібсокартону”.