it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Jun 19

+ УЗОР ЗАПЫТА НА ЗАВОД: ЧАМУ НЯ ПІШАЦЕ ПА-БЕЛАРУСКУ?

надоечы пакаштаваў першы беларускі сыр з плесьняю "Ракфорці".
тое, што яго ў прынцыпе вырабілі -- было пададзена як подзьвіг. хоць увесь сьвет есьць такія сыры ўжо ня першае стагоддзе. але ок.

з назвамі ў Маладэчне, відаць, туга. "Ракфорці" гучыць прыкладна як "Абібас", "Панасонікс". гэткім жа шляхам у свой час пайшоў берасьцейскі гарэлачны завод, пачаўшы гнаць падробкі пад сугучнымі назвамі: "Марцін", "Белінг" і г.д.

напісалі ўсё, ясна, па-расейску. так хочацца здавацца правінцыйным расейскім заводзікам, каб прабіцца на рынак імперыі? ці очань хоча пісаць як у горадзе? ладна.

каштуе гэты подзьвіг 126 тысяч за кг. гм... побач ляжыць літоўскі за 140. а аднойчы я ўбачыў на акцыі таксама нейкі замежны за 120. то бок, кошт на ўзроўні.

у айчынным сыры вельмі мала плесьні. купляюць яе ажно ў Даніі -- відаць, таму і шкадуюць. кампенсуюць сольлю -- шмат такога сыра не зьясі. відаць, каб лепш адчуваўся далікатэсам.

па кансістэнцыі ён прыкладна як каўбасны ці плаўлены. хоць добры сыр з плесьняю мусіць "рассыпацца". але ў цэлым смак нагадвае традыцыйныя сыры з плесьняю.

аднак якія прычыны купляць гэты маладзечанскі подзьвіг? кошт неапраўдана высокі. лепш дакласьці 20 тысяч і набыць правераны замежны. смак недасканалы, патрабуе дапрацоўкі.
купляць праз патрыятызм, бо "свой"? каб напісалі па-беларуску, гэта б магло стаць для мяне аргументам.

а так -- хай ракфорцяць самі!

PS я напісаў ім ліст: чаму ня пішаце па-беларуску? хто хоча зрабіць гэтак жа -- вось мой варыянт да пампаваньня (можаце падправіць на свой густ).
адрас: 222310, Беларусь, Мінская вобл., г. Маладзечна, вул. Нагорная, д.7


Тэгі: ,