it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Jun 16

усе вы ведаеце верш Кастуся Каліноўскага «Марыська чарнабрэва, галубка мая...», напісаны ім перад сьмерцю ў 1864 годзе. ня ведаю, як цяпер, а ў мой час яго яшчэ праходзілі ў школе. спадзяюся, і цяпер не замянілі на чаргаўняца.

дык вось, ва ўспамінах Вацлава Ластоўскага, надрукаваных у "Гомане" 15 лютага 1916 году пад псеўданімам Сваяк, гэты верш прыводзіўся з дзвюма "патрыятычнымі" праўкамі, у выніку якіх Марыська ўвогуле зьнікае. а праўкі такія. у першым радку замест "Марыська чарнабрэва" стала "Беларуская зямліца...", а ў трэцім слупку замест "Марыся" стала "Народзе".

а вось і сам верш.

Марыська чарнабрэва, галубка мая,
Дзе ж падзелася шчасце і ясна доля твая?
Усё прайшло, прайшло, як бы не бывала,
Адна страшна горыч у грудзях застала.

Калі за нашу праўду Бог нас стаў караці
Ды ў прадвечнага суду вялеў прападаці,
То мы прападзем марна, но праўды не кінем,
Хутчэй неба і шчасце, як праўду, абмінем...

Не наракай, Марыся, на сваю бяздолю,
Но прыймі цяжкую кару, Прадвечнага волю,
А калі мяне ўспомніш, шчыра памаліся,
То я з таго свету табе адазвуся.

Бывай здаровы, мужыцкі народзе,
Жыві ў шчасці, жыві ў свабодзе
І часам спамяні пра Яську свайго,
Што загінуў за праўду для дабра твайго.

А калі слова пяройдзе у дзела,
Тады за праўду станавіся смела,
Бо адно з праўдай у грамадзе згодна
Дажджэш, народзе, старасці свабодна.

А калі слова пяройдзе у дзела,
Тады за праўду станавіся смела,
Бо адно з праўдай у грамадзе згодна
Дажджэш, народзе, старасці свабодна.

Тэгі: