it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Aug 09


фота Сяргея Панізьніка

сёньня спаўняецца 100 гадоў ад Дня Нараджэньня Ларысы Геніюш.

ня будем у гэты дзень сумаваць і згадваць, што Геніюш дагэтуль не рэабілітаваная.
Геніюш вечная, як вечная Беларусь. мінецца час ашавуркаў -- усё будзе.

Запяі мне песню не з мяшчанскіх вулак,
не з вялікіх сцэнаў, не з эстрад,
запяі мне тую, што я сэрцам чула,
калі асыпаўся белы сад.
Запяі мне тую, што пяяла няня
над калыскай, доўга не сплючы,
ці аб безнадзейным маладым каханні,
што трывожыць сэрца уначы.
Не хачу навінаў з шырокага свету --
пуста майму сэрцу, цесна ў ём,
можа помніш песню, што пяяла летам
маладая жнейка за сярпом?
Ці мо помніш тую, аб ліхім прыгоне,
з-пад навіслых сумна нашых стрэх,
што пяялі хлопцы, як вадзілі коні
месячнаю ноччу на начлег?
Запяі мне песню нашу, не чужую,
з смарагдовых гоняў ды бароў,
што я сэрцам вечна на чужыне чую
сярод думаў зорных вечароў.

1942

Тэгі: