it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Feb 24

былі сёньня ў опэры на "Чужое багацьце нікому ня служаць" Голанда. пастаноўка бліскучая, дзякуй маэстра Скорабагатаву!..

у перапынку пайшлі выпіць кавы ў буфэт, а там -- гарэлка, каньяк, лікёр і яшчэ нешта на разьліў.
прычым гарэлка ацечаственная, самая дзяшовая.

і прадавачка кажа, актыўна бяруць.

Feb 24

стаю сёньня на скрыжаваньні ў Серабранцы. раптам з задняе машыны выходзіць дзядзька, падыходзіць да мяне, стукае акуратна ў шыбу. адкручваю. ён пытаецца:
-- скажыце, а дзе мне такую ж налепку з "Пагоняю" ўзяць.
я яму, натуральна, падрабязна патлумачыў.

дык вясна ідзе!

Feb 23

ахвяраваў на ўнікальнае выданьне "Ладзьдзі Роспачы" 300 тысяч рублёў.

дзякуй!

на цяперашні момант сабрана 2 мільёны 880 тысяч рублёў (+/- у залежнасьці ад курса даляра).

трэба каля 3 мільёнаў 480 тысяч (+/- у залежнасьці ад курса даляра).

праца над выданьнем працягваецца. калі ўсё складзецца спрыяльна, кніга выйдзе да канца сакавіка. так што яшчэ месяц на ахвяраваньні ёсьць.

нагадваю, што ахвяраваньні магчымыя ў два варыянты: альбо вы, па сутнасьці, робіць перадплату за пэўную колькасьць асобнікаў альбо ахвяруеце -- і ахвяра ідзе на зьніжэньне сабекошту кнігі.

падрабязьней пра выданьне і магчымасьць далучыцца
ТУТ

Тэгі:

Feb 23


заўтра спаўняецца 75 гадоў Народнаму паэту Беларусі Рыгору Барадуліну.

я падрыхтаваў да гэтае даты два падарункі -- як Дзядзьку Рыгору, гэтак і усім прыхільнікам ягонае творчасьці. адзін зь іх, меньшы, імяніньнік ужо пабачыў учора, другі, галоўны, пабачыць заўтра. а пасьля -- і кожны з вас.
сачыце за навінамі!..

Тэгі:

Feb 23

Геніяльная прадмова Ўладзімера Някляева да кнігі Рыгора Барадуліна "Перакуленае/Опрокинутое", якая выйшла ў маскоўскім выдавецтве "Время". Прыводжу на мове арыгіналу.

ПРАЗДНИК ШАМАНА

Поэзию переводить трудно, потому что она непереводима.

Поэзию трудно переводить с дальних языков. Но именно языковая дальность помогает преодолеть трудности.

Трудность перевода с близких языков почти непреодолима. В этом лишний раз убеждаешься, читая переводы стихов Рыгора Бородулина.

Я не утверждаю, что переводы плохие. Нет. Есть даже такие, которые как бы лучше оригинала. Например, перевод Игоря Шкляревского. "Убегала зима от весны, /Аж земля под ногами затлела. / След беглянки пропал у сосны... / Там – на белое облако села!"

В оригинале нет никаких облаков для весенних путешествий: "Парастрэсла па сцежках лясных / Снег апошні свой з ландышаў белых". То есть последним снегом на лесных тропинках рассыпала первые ландыши. Весна на облаке – образ, подаренный поэтом поэту. И в результате этого щедрого дара я читаю стихи Шкляревского, а не Бородулина. Что, конечно, тоже хорошо, потому что Игорь Шкляревский – гениальный русский поэт, но...

Но Рыгор Бородулин – гениальный поэт белорусский.
Чытаць далей »

Тэгі:

Feb 23

ахвяраваў на ўнікальнае выданьне "Ладзьдзі Роспачы" 50 тысяч рублёў.

дзякуй!

на цяперашні момант сабрана 2 мільёны 580 тысяч рублёў (+/- у залежнасьці ад курса даляра).

трэба каля 3 мільёнаў 480 тысяч (+/- у залежнасьці ад курса даляра).

праца над выданьнем працягваецца. калі ўсё складзецца спрыяльна, кніга выйдзе да канца сакавіка. так што яшчэ месяц на ахвяраваньні ёсьць.

нагадваю, што ахвяраваньні магчымыя ў два варыянты: альбо вы, па сутнасьці, робіць перадплату за пэўную колькасьць асобнікаў альбо ахвяруеце -- і ахвяра ідзе на зьніжэньне сабекошту кнігі.

падрабязьней пра выданьне і магчымасьць далучыцца
ТУТ

Тэгі:

Feb 22

У "Звяздзе" зьявіўся артыкул пра маю першую настаўніцу Ірыну Мікалаеўну Кульбіцкую. Я там таксама пяць капеек уставіў.

Аднойчы я таксама напішу артыкул пра Ірыну Мікалаеўну. Аднак заўжды цяжка пісаць і браць інтэрвію ў тых, каго лічыш блізкімі і важнымі людзьмі. Скажу толькі, што апроч сваякоў, на мяне да цяперашняга часу зрабілі ўплыў толькі два чалавекі -- Ірына Мікалаеўна і Рыгор Барадулін.

І дзякаваць Богу, я ўсьведамляю гэта -- і неаднойчы дзякаваў ім абаім асабіста, і не стамляюся дзякаваць.

"Звязда", 20 лютага 2010 года
№ 4 (90)

Iрына Кульбiцкая: Мы павiнны навучыць дзяцей быць шчаслiвымi!

Карэспандэнт "Звязды" пагутарыў з унiкальнай настаўнiцай, прафесiйная дынастыя якой налiчвае амаль 300 гадоў

Ірына Мiкалаеўна КУЛЬБIЦКАЯ — педагог ад Бога, настаўнiца, якая ў 2006 годзе стала лепшым настаўнiкам першых класаў у Мiнску, а некалькi тыдняў таму прадэманстравала, бадай, найлепшую прэзентацыю сваёй уласнай прафесiйнай дынастыi на Фестывалi настаўнiцкiх дынастый у сталiцы. I не выпадкова, бо пераемнасць пакаленняў у гэтай таленавiтай настаўнiцы складае ажно 298 (!) гадоў...
Чытаць далей »

Тэгі: ,

Feb 22

Валянціна Міхайлаўна, жонка паэта, сёньня наведала яго і дала нам магчымасьць паразмаўляць пару хвілін.
апусьціўшы прыватныя моманты, зь вялікім шчасьцем адзначу, што голас у дзядзькі Рыгора аптымістычны, ён сказаў, што яму ўжо лепш і паабяцаў трымацца.

а я адказаў, што хачу як мага хутчэй абняць яго асабіста.

Тэгі:

Feb 22

Калi я даведаўся, колькi цяпер гадоў Хведару Нюньку, я ахнуў — 81!.. Назiраўшы за iм на розных беларускiх iмпрэзах у Вiльнi, заўжды захапляўся ягонай энергiяй, энергетыкай, актыўнасцю i — нязломнай, невынiшчальнай беларускасцю. Ад 1989 года, ад моманту ўтварэння, Хведар Нюнька ўзначальвае Таварыства беларускай культуры ў Вiльнi. І калi вы пабачыце ў сённяшняй лiтоўскай сталiцы мемарыяльныя дошкi на беларускай мове — Кастусю Калiноўскаму, Рыгору Шырму, Янку Купалу — ведайце: гэта справы Таварыства i асабiстая заслуга Хведара Нюнькi. Але сустрэўшыся з iм учора ў Вiльнi за кубачкам зялёнае гарбаты, мне захацелася пагутарыць найперш не пра клопат надзённы, а распытаць пра яго самога, пра яго пакручасты лёс ...Мацi не хацела, каб Хведар нараджаўся зусiм — пiла розныя пiгулкi i гадасцi: час быў цяжкi, а адно дзiця ў сям'i ўжо было. Але Хведар выжыў — хоць i нарадзiўся хваравiтым. Адбылося тое ў вёсцы пад Мастамi, жыў з бацькамi ў Мастах i Шчучыне, адтуль сям'я ў 1943 годзе перабралася ў Вiльню. Нюнька памятае апошнiх уладароў нашых палацаў, норавы i дэталi даваеннага жыцця беларускiх мястэчак. Вось пра што захацелася мне папытаць Хведара Нюньку.
Чытаць далей »

Тэгі: ,

Feb 22

У сваім жыцьці я кіруюся трыма прынцыпамі. Першы – калі нехта гэта зрабіў, значыць і я змагу. Другі – рашэньні трэба прымаць хутка. І трэці – пачатае трэба даводзіць да канца.

архітэктар Вальмен Аладаў напярэдадні свайго 80-годзьдзя ў інтэрвію газэце "Звязда"

ніжэй -- нашае з Вальменам Мікалаевічам інтэрвію, зробленае тры гады таму.
Чытаць далей »

Тэгі: ,