it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Apr 11

В 1842 году Ференц Лист в 24 часа выслан из Петербурга. Кроме того, полицмейстер сообщил ему высочайшую волю: Лист не должен больше приезжать в столицу России никогда.
Дело в том, что на выступлении Листа в Петербурге собралось самое изысканное общество, в зале присутствовал и сам император Николай I. Во время концерта он стал довольно громко разговаривать со своими адъютантами. Лист прервал игру.
— В чём дело? Почему вы перестали играть? — спросил Николай и, нетерпеливо махнув рукой в сторону рояля, добавил: — Продолжайте.
— Когда говорит царь, остальные должны молчать, ваше величество, — вежливо, но решительно ответил Лист.
Император дослушал концерт в молчании. Однако, сразу после выступления Листа поджидал полицмейстер.

знойдзена ў Вікіпедыі

Тэгі:

Apr 10

натрапіў на цудоўны Блог пра Хлеб пекара-самародка Кастуся Ларкова. Даведаўся шмат новага. Блог вядзецца па-беларуску. Рэкамэндую!
Блог пра Хлеб

Тэгі:

Apr 08

Сэрца Андрэя Тадэвуша Банавэнтуры Касьцюшкі (1746-1817) захоўваецца ў Каралеўскім замку ў Варшаве. А нарадзіўся ён у Мерачоўшчыне Івацэвіцкага раёна Берасьцейскай вобласьці. Сёньня за колькі соцень мэтраў ад адноўленай хаты Касьцюшкі стаіць цудоўны палац Пуслоўскіх у Косаве.
Чытаць далей »

Тэгі: ,

Apr 08

артыкул клецкага краязнаўцы Андрэя БЛІНЦА,
надрукаваны ў "Звяздзе" за 8 красавіка

+ НЕВЯДОМАЕ ФОТА ЮРЫЯ ГАГАРЫНА!


Аляксандр Піваварчык (справа) з прэзідэнтам Федэрацыі касманаўтыкі Расіі Уладзімірам Кавалёнкам – калегам, славутым касманаўтам і земляком.

Аляксандр Піваварчык – малавядомы на Радзіме “бацька” касманаўтыкі

12 красавіка – 50 гадоў з дня палёту ў космас першага чалавека на Зямлі Юрыя Гагарына. Канешне, было б добра да гэтай даты знайсці інфармацыю, што дзядуля ці бабуля Гагарына былі з Паставаў ці Жабінкі. Пакуль гэтага няма, гісторыя вяртае нам іншае імя. Наш зямляк Аляксандр Піваварчык доўгія гады меў непасрэднае дачыненне да палётаў чалавека ў космас.

…Космас у нашай свядомасці трывала асацыюецца з імёнамі касманаўтаў. Кожны, без асаблівых цяжкасцяў, можа назваць прозвішчы Юрыя Гагарына і Германа Цітова, Пятра Клімука і Уладзіміра Кавалёнка. А вось з імёнамі навукоўцаў, фактычна “бацькоў” касманаўтыкі, ужо цяжэй. Большасць згадае хіба што Цыалкоўскага Каралёва. А між тым, кожнаму палёту папярэднічае вялікая работа навуковага калектыва, у якой задзейнічаны спецыялісты самых розных абласцей – матэматыкі, фізікі, медыкі, псіхолагі і інш. Пра іх грамадскасць, як правіла, не ведае. Але без іх карпатлівай працы касмічныя палёты маглі застацца нязбыўнай марай!.. Адным з тых, хто пракладаў шлях да зорак першым савецкім касманаўтам, быў наш зямляк Аляксандр Аляксандравіч Піваварчык. Яго прозвішча ўнесена ў энцыклапедычны даведнік “Великая Россия. Имена”. На жаль, у беларускіх энцыклапедыях яно не згадваецца. Чытаць далей »

Тэгі: ,

Apr 08

Калісьці я быў на выставе француза Яна Арцюса-Бэртрана (Yann Arthus-Bertrand) у Празе. Выстава праходзіла пад адкрытым небам, на выспе Кампа пасярэдзіне Влтавы. Цяпер пабачыў гэтыя фоткі ў нэце. Дзялюся.

Извержение вулкана Карымский на Камчатке


Чытаць далей »

Тэгі:

Apr 06

Марыя Баравік

Пра ўраджэнца Дзісеншчыны Язэпа Драздовіча – жывапісца і графіка, адмысловага майстра дэкаратыўна-ўжытковага мастацтва, пісьменніка, настаўніка, этнографа і фалькларыста, словам, постаць у гісторыі беларускага мастацтва і культуры магутную і выдатную, напісана даволі шмат. Нагодай жа для гэтага ўспаміну аб ім паслужыла нядаўняя сустрэча з жыхаркай вёскі Дворнава Шаркаўшчынскага раёна Марыяй Баравік (у дзявоцтве Драздовіч).

Марыя Уладзіміраўна – унучатая пляменніца і хросніца Язэпа Нарцызавіча. Нарадзілася яна непадалёк ад Дворнава, на хутары Юркава, якога зараз няма. («Як з хутароў людзі сталі з’язджаць, і мы з маці перабраліся ў вёску, купіўшы хату. А бацьку нашага забілі немцы»). Да пенсіі М. Баравік працавала ветфельчарам у мясцовым саўгасе «Гарадзец», з мужам выгадавалі двух сыноў. Зараз ёй 73 гады. З маленства памятаючы свайго незвычайнага родзіча, распавядае пра яго ахвотна і сакавіта.

…Язэп Драздовіч – самы малодшы брат яе дзеда Гараніма, значыць, яе бацьку – родны дзядзька. Таму мастака гэтак і клікалі ў іхняй хаце і дарослыя, і дзеці: дзядзька Язэп. Сваю хросніцу ён называў Марысяй. У Юркаве бываў часта, іншым разам па тыдні. Не маючы ўласнага жытла, хадзіў па сядзібах шматлікай радні. Наведванні чаргаваліся ў залежнасці ад таго, дзе жылі заказчыкі дываноў або партрэтаў, маляваннем якіх Драздовіч зарабляў сабе на хлеб. Марысі ён запомніўся вясёлым, гаваркім. «Голас у яго прыгожы быў, басавіты. Памятаю, я ўжо ў школу тады хадзіла, аднойчы сяджу і мармычу сабе пад нос: «Чаму ж мне не пець, чаму ж не гудзець». А ён услухаўся і кажа: «Не гэтак пяеш!» – ды басам сваім: во як трэба». Чытаць далей »

Тэгі:

Apr 06

Я дальтонік і ня ўмею лічыць. І вы таксама. Ня верыце? Глядзіце. Колькі ліхтароў вы бачыце на здымку абапал галоўнага ўвахода ў Нясвіжскі замак?

А тут?
Чытаць далей »

Тэгі:

Apr 05

перапошчана з форума "Глобуса Беларусі"

Осенью прошлого года вышла в свет книга Д. М. Дрозда «Землевладельцы Минской губернии 1861-1900» (Минск, Медисонт, 2010, 672 стр., 300 экз.). Взяв за основу «Список землевладельцев Минской губернии. 1876 г.» и дополнив его данными из такого же списка 1889 года, автор присоединил к ним результаты своей кропотливой работы в Национальном историческом архиве Беларуси: более 20 000 выписок из 20-ти фондов, в которых размещены дела, касающиеся землевладения, землепользования, продажах-покупках земли, вводе во владение, разделе между наследниками, судебных споров о праве владения, а также карты, планы, инвентари имений и завещания владельцев. Каждая выписка включает номер фонда-описи-дела и заглавие самого дела с указанием даты.

Пользоваться справочником легко: фамилии землевладельцев размещены по алфавиту, выписки сгруппированы по имениям каждого владельца, имеется географический указатель названий имений. Конечно, эта книга бесценна, в первую очередь, для ведущих поиск в НИАБ историков и генеалогов. Но даже не посещая архива, взглянув на составленное Дмитрием «досье» конкретного имения, можно только по заглавиям дел и их датам узнать историю последнего.

Мне посчастливилось быть лично знакомой с автором книги. Дмитрий по образованию историк, человек потрясающего интеллекта и фантастической работоспособности, талантливый, увлекающийся, горячо любящий свою малую родину (имя известному посёлку Дрозды дали когда-то купившие эту землю и поселившиеся там его предки).

Минчане могут купить книгу Дмитрия Дрозда в магазине «Академкнига» (пр.Независимости,72).


Контакты: stretta(сoбакa)tut.by, (029)5088841 мтс Светлана Владимировна


Так получилось, что реализацией книги Дмитрия занимается его мать-пенсионерка: семье со скромным достатком сейчас, как никогда, нужны дополнительные средства: сам автор книги находится за стенами известного Пищаловского замка, как участник событий на Площади. Так что, получить книгу с автографом автора, к сожалению, невозможно. Только с благодарностью от матери Дмитрия за поддержку в трудное для неё время.

Тэгі:

Apr 05


калі набудзеце па апошнім у сьпісе курсе -- падзяліцеся ўдачай ))

04.04.2008 2147
07.04.2008 2146
08.04.2008 2145
09.04.2008 2145
10.04.2008 2145
11.04.2008 2144
14.04.2008 2144
15.04.2008 2143
16.04.2008 2143
17.04.2008 2143
18.04.2008 2143
21.04.2008 2143
22.04.2008 2143
23.04.2008 2143
24.04.2008 2143
25.04.2008 2143
28.04.2008 2143
29.04.2008 2141 Чытаць далей »

Тэгі:

Apr 04

Эдвард Вайніловіч (1847 -- 1928) -- фундатар Чырвонага касьцёла ў Менску, выбітны дзяржаўны і грамадзкі дзяяч.

Собрание было многочисленным, на стене за председательствующим вывешена была огромная карта Беларуси, границы которой с одной стороны доходили до Подляшья, с другой – до Смоленска и Чернигова на востоке. Председательствовал «председатель министров» Лосик, рядом заседали «министры». После объявления установления правительства «Независимой Беларуси» было решено сообщить об этом соседним государствам, естественно – только Центральной Европы, поскольку все это происходило во время немецкой оккупации в 1918 г. Папе и Московскому патриарху планировалось выслать только телеграммы, в Берлин, Вену и Швейцарию было решено направить делегации. Были даже подсчитаны расходы данной миссии примерно в 29 000 рублей, но после заявления министра финансов, который проинформировал о том, что в казне имеется в наличии всего лишь 7 рублей и 50 копеек, осуществление предприятия оказалось под угрозой. Но Германия назавтра выделила необходимую сумму, придерживаясь принципа «divide et impera» (разделяй и властвуй), как я уже сказал, и поддержала в определенной степени белорусское движение. Чытаць далей »

Тэгі: