it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Oct 12

учора мы з жонкай атрымалі ліст ад Алеся Бяляцкага. і я падумаў: "трэба будзе зранку яго сасканаваць і вывесіць з подпісам "ліст ад Нобелеўскага ляўрэата".
і хоць у дзядзькаў у Осла свая версія, гэта -- нічога не значыць.

так ужо сталася, што ў кожнага беларуса -- свая мова, свая краіна, свой прэзідэнт, сваё тэлебачаньне, свае саюзы пісьменнікаў, свае сьпевакі, свае героі і антыгероі.

і Нобелеўскія ляўрэаты -- таксама свае. Васіль Быкаў, Рыгор Барадулін, Уладзімер Някляеў -- нашыя Нобелеўскія ляўрэаты па літаратуры. а Алесь Бяляцкі цяпер -- ляўрэат Нобелеўскай прэміі міру.
калі мы з вамі лічым, што чалавек заслужыў гэтага, то яно важней за тое, што лічаць дзядзькі ў Осла. мяркую, для сапраўднага патрыёта, якім ёсьць Бяляцкі, прызнаньне суайчыньнікаў ня менш важнае за кан'юктурныя прэміі. хіба што 981 тысячу эўра мы даць ня можам )))

галоўная прэмія Алесю Бяляцкаму -- нашая любоў, увага і павага. напішыце Нобелеўскаму ляўрэату Алесю Бяляцкаму!

Тэгі:

Oct 11

Караткевіч: Балада пра архангелаў

перадрук з ЖЖ Міколы Раманоўскага

"Баладу пра архангелаў" Уладзіміра Караткевіча, напісаную ў 1960-х, упершыню надрукавалі толькі пасьмяротна, у 1986 годзе (зборнік "Быў. Ёсць. Буду"); пазьней перадрукавалі ў Зборы твораў. Інтэрнэтная публікацыя паўтарае Збор твораў (адно што ў папяровым выданьні камэнтар паведамляе архіўны адрас машынапіса, а на сайце гэтая крыніца названая рукапісам.)

Архіўнага тэксту, на які спасылаецца Збор твораў, я ня бачыў. Затое бачыў машынапіс пачатковага аўтарскага варыянта, з аўтографам: "Ул. Караткевіч" і пазнакаю: "Мінск. Студыя". Вось ён; пад катам -- зводка розначытаньняў і заўвагі пра іх.

Балада пра архангелаў

Днём і ўначы і ранкам
Пошчак падкоў над зямлёй:
Гэта конныя скачуць архангелы
Па дарогах Зямлі маёй.
Бяздумныя, падшыя, светлыя,
Поўсць на німбах расце,
Замест сумлення -- дубінка,
І замест сэрца -- касцет.
Абыякава і бяздумна
Архангелы топчуць расу.
Невядома нікому на свеце,
Што яны людзям нясуць.
Невядома -- турму або волю,
Невядома -- дабро ці зло,
Але моўчкі чорныя птушкі
За імі ўстаюць на крыло.
Перад імі лунае гора,
За імі лунае жах,
Эмбрыёны крылаў, пагоны
Лунаюць на іхніх плячах.
Па дарогах зямнога шара
Крылатая скача раць,
І мёртвыя крылы не могуць
Да сонца ніводнага ўзняць --
Таму што на цяжкіх крылах,
Апушчаных змрочна ў імгле,
Ўссядае Гітлер на правым
І Сталін -- на левым крыле.

Пра зьяўленьне гэтага верша расказвалася прыкладна так. Сядзелі на кінастудыі ў кабінэце, гаманілі. Адчыняюцца дзьверы, урываецца Караткевіч. "Дайце паперы!" -- Даюць. -- "Ціха!" -- Усе змоўклі. Сядае да журнальнага століка і шпарка, адразу набела -- відаць, што ўжо на хаду склаў -- піша. Дапісаў, кажа: "Слухайце! -- прачытаў. Перадрукавалі на машынцы -- расьпісаўся.

Адрозьненьні паміж пачатковым і друкаваным варыянтамі:

Радок Вар. пачатковы Вар. друкаваны
2 Пошчак падкоў над зямлёй. Пошчак падкоў пад зямлёй:
4 Па дарогах Зямлі маёй. Па дарогах планеты маёй.
19 Эмбрыёны крылаў, пагоны Рудыменты крылаў, пагоны
27-28 Ўссядае Гітлер на правым
І Сталін - на левым крыле.
Ўссядае мана на правым
І здрада - на левым крыле.

Можна думаць, што "над"/"пад" -- проста памылка набору: падземныя коньнікі -- занадта сюррэалістычны вобраз; пошчак можна пачуць здалёк, прылажыўшы вуха да зямлі, але тады саміх коньнікаў будзе не відаць.

Астатнія праўкі выглядаюць як рэдактарскія. Замена "Зямлі"/"планеты" -- мабыць, таму, што пры чытаньні ўголас няясна, гаворыцца пра ўвесь зямны шар ці толькі пра Беларусь; акрамя таго, "над зямлёй" ужо было ў радку 2. "Эмбрыёны"/"рудыменты" -- пэўна, з меркаваньняў логікі: рудыменты раней былі крыламі, але ўсохлі, а эмбрыёны толькі абяцаюць разьвіцца ў крылы; але аўтар напэўна не спадзяваўся, што ягоныя архангелы акрыляцца і ўбеляцца. Нарэшце, "Гітлер" і "Сталін" / "мана" і "здрада" -- звычайная за савецкім часам практыка абыходу цэнзуры: забароненыя для абмеркаваньня рэаліі замяняліся нечым абстрактным, абы не выбівалася з агульнага тону верша.

Хоць гэтыя праўкі і маюць пад сабой лагічны грунт, вершу яны, на маю думку, у цэлым шкодзяць. "Зямля" -- хоць з малой, хоць з вялікай літары -- слова важчэйшае ў вершы, чым абстрактная "планета". "Эмбрыёны" адсылаюць да тайны нараджэньня -- за "рудымэнтамі" ніякая тайна не стаіць, толькі думаеш: калі ж яны зусім паадсыхаюць? Нарэшце, пэрсаніфікаваныя "Гітлер" і "Сталін" -- нашмат глыбейшыя вобразы, чым абстрактныя "мана" і "здрада"; не на тое ж пісаўся верш, каб выказаць сьвежую думку, што каля маны і здрады бывае гора і жах; а гэтая сьвежая думка, у сваю чаргу, пазбаўляе сэнсу радкі "Невядома -- турму або волю, Невядома -- дабро ці зло": сувязь маны і здрады з турмой і злом не была сакрэтам яшчэ за цара Саламона. Тым часам імёны Гітлера і Сталіна адкрываюць пэрспэктыву, у якой такіх правалаў не застаецца.

Рэдактарам "Быў. Ёсць. Буду" пазначаны Рыгор Барадулін. От каб хто ў яго распытаўся пра гісторыю гэтае кнігі. Была гаворка, што хацелі адтуль нешта зьняць, але мастак (П.Драчоў) зрабіў такі макет, што нічога ня выкінеш; так і надрукавалі -- на мяжы дазволенага.

Тэгі:

Oct 11

 


Ірына Дубянецкая. Адзіная ў Беларусі жанчына — доктар тэалогіі, а таксама доктар філасофіі. Цмокі — яе вялікае захапленне. Пра беларускіх цмокаў спадарыня Ірына расказвае так, нібыта з адным піла зранку каву, а другі араў ёй агарод на лецішчы. На прапанову кампаніі “Будзьма!” скласці маршрут беларускіх цмокаў спадарыня Ірына пагадзілася адразу. А калі прыйшла на інтэрв’ю, то мімаходзь заўважыла: “Я тут перад выхадам з дому прыгадвала і налічыла прынамсі 9 відаў беларускіх цмокаў…”

Ідэя кампаніі “Будзьма!” зрабіць цмока новым турыстычным сімвалам Беларусі, папрасіўшы бусла на пенсію, Ірыне Дубянецкай вельмі падабаецца. Аднак пані Ірына смяецца і кажа, што гэтым мы… вынаходзім ровар!

— Мы фактычна не заўважылі слана ў заапарку! — смяецца Ірына Дубянецкая. — Бо думаем, што вось так узялі і прыдумалі сімвалам цмока. Аднак цмок здаўна быў такім нутраным сімвалам Беларусі — нашмат даўней, чым мы можам сабе ўявіць. Даўней, чым бусел — дык дакладна!
Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 09


Маладэчанскі раён. пачатак ХХ ст.
Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 09

Будаўнікі парушылі сістэму водаадводу касцёла Божага Цела.

Перадрук з Еўрарадыё 

 

Яшчэ ў мінулым годзе, калі першапачаткова меркавалася адкрыццё замка, будаўнікі заасфальтавалі дарогу між касцёлам і брамай, якая вядзе да замка. Разам з дарогай заасфальтавалі і трубы, па якіх вада ад касцёла мусіла сцякаць у каналізацыю. Цяпер, нават пры невялікім дажджы, вадазборнік пад сценамі касцёла пачынае імкліва напаўняцца — і вада можа пайсці ў крыпту храма, дзе пахаваныя больш за 70 прадстаўнікоў роду Радзівілаў, пачынаючы ад Мікалая Крыштафа Радзівіла Сіроткі, які памёр у 1616 годзе.
Ксёндз-пробашч нясвіжскага касцёла Пётр Шарко паведаміў Еўрарадыё, што сістэма водаадводу была зробленая ў 2006-2007 гадах на сродкі, выдзеленыя польскім Міністэрствам культуры. Гэта літаральна ўратавала пахавальню. Да правядзення гэтых прац у крыпце было надзвычай сыра, а часам на падлозе нават пачынала хлюпаць вада.
Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 09


трэйлер Белсату. сам фільм будзе ў гэтую пятніцу а 20.30.

напэўна, нават фашысты не тварылі такое, як падонкі-камуністы. рэшты гэтых недабітых пачвараў і сёньня жывуць між нас, атрымліваюць добрую пенсію, носяць кветкі да помніка леніну...

на месцы вёскі Цівалі занходзіцца цяпер квартал Янкі Маўра-Марцінкевіча-Адоеўскага, дзе прайшло маё дзяцінства...

Тэгі: ,

Oct 09

Тэгі: ,

Oct 09


усё адбылося ў мінулую суботу на вуліцы Някрасава.

незаконна, канешне, але справядліва!
прынамсі, гэтае калхознае быдла на аўдзі яны навучылі ахайна трымацца на дарозе

амаль кожнаму кіроўцу бмв вось так бы ))

Тэгі:

Oct 09

гэты адказ даслаў чытач Максім Ляшко. нагадаю, чытачу Андрусю Клікунову з чыгункі прыйшоў адказ, што беларуская версія сайта будзе ў лістападзе гэтага году. правая рэйка ня ведае, што левая робіць?..

Тэгі:

Oct 08

гэта -- так званая Гетманская заля Нясьвіскага замка. так убачылі яе рэстаўратары.

я не мастак і не рэстаўратар, але на маю сьціплую думку, спалучэньне чырвонага і зялёнага колераў дарэчнае толькі на сьвятлафоры.

што ж памкнула шаноўных рэстаўратараў спалучыць іх тут? вось што піша шаноўная пані рэстаўратарка, якая, уласна, і працавала з гэтай заляю.

Пры раскрыцці фрэскавых роспісаў на сценах камяніцы ў 2008 г. сярод вайсковых рэгалій быў выяўлены вялікі двухколеравы штандар з гамаю, прынятаю затым за аснову для афармлення Гетманскай залы як дадатковага праяўлення прысутнасці характэрных для Радзівілаў інсігній вайсковай улады і славы.

перакладаючы на чалавечую мову: у суседнім корпусе мы знайшлі старадаўнюю фрэску з чырвона-зялёным вайсковым сцягам і таму вырашылі раскрасіць гэную залу ў эці патрыацічаскія цвята.

у маім фэйсбуку знаны мастак і дызайнэр Міхал Анемпадыстаў адкамэнтаваў гэта так:

Спалучэнне чырвонага з зялёным і ў 18м і ў 19м стагоддзях лічылася вульгарным. Ў класічнай геральдыцы яно ўвогуле забаронена. Сьцяг на фрэсцы паказаны фрагментарна, там мусіць быць яшчэ адзін колер. Да таго ж, колер інтэр'ера і сьцяга гэта 2 бальшыя разніцы, у кожнай свае законы.

вось, уласна, гэтая фрэска (у самым пачатку рэстаўрацыі). цяпер яна, безумоўна, выглядае красіва і нарадна.

можаце кідаць у мяне камяні і паказваць аналагі, што залі падобных колераў былі дарэчныя ў той час і ў тым стылі.

але чырвона-зялёная Гетманская заля Нясьвіжскага замка пасуе хіба што для лінеек БРСМ ці для прыняцьця ў піянеры.

Тэгі: