it cz lt rb
ua fr pl en
se by
Oct 26

пасьля публікацыі labadzenka.by пра цудоўны касьцёл у Беніцы і апаганеныя сатаністам парэшткі пахаваньняў тэму ўзьняла маладэчанская "Рэгіянальная газэта". вельмі спадзяюся, што гэта дасьць вынікі!..

Пракурор: “Заяву пра апаганьванне Беніцкага касцёла перагледзяць”

НАСТАССЯ РОЎДА АЛЯКСАНДРА ПАРАХНЯ, Рэгіянальная газэта

МАЛАДЫ ЧАЛАВЕК ВЫКЛАЎ СВАЁ ФОТА З КАСЦЁЛА Ў БЕНІЦЫ Ў САЦЫЯЛЬНАЙ СЕТЦЫ.

Яшчэ 7 студзеня ў Маладзечанскім РАУСе з’явілася заява сябра таварыства аховы помнікаў Андрэя Радкова. У ёй паведамлялася пра маладога чалавека, які зладзіў фотасесію з чарапамі паноў Коцелаў у касцёле Святой Тройцы і Святога Міхала, а потым забраў іх з сабой дадому.

Адказ Андрэю Радкову прыйшоў праз тры тыдні. У ім гаварылася, што дома ў 22-гадовага хлопца чарапы не знайшлі.

З-за таго, што касцёл не знаходзіцца пад аховай і туды можа трапіць фактычна хто заўгодна, ва ўзбуджэнні крымінальнай справы спадару Андрэю  было адмоўлена.

Больш чым праз паўгода справа зноў пачала набіраць абароты. І можа быць, што хлопец яшчэ панясе пакаранне.

Пракурор Маладзечанскага раёна Роберт ЗУБАІРАЎ:

– Рашэнне няправільнае. Яго трэба адмяняць.
Чытаць далей »

Тэгі: ,

Oct 24

даслаў чытач Валянцін Бахцінаў

дасылайце і вы свае цікавосткі на labadzenka@gmail.com !

Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 24

Глеб ЛАБАДЗЕНКА для budzma.org

Антон Астаповіч – старшыня Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры. Таму як цмок – жывы помнік і нашай гісторыі, і нашай культуры, спадар Астаповіч можа лічыцца аўтарытэтным цмоказнаўцам. Ідэю кампаніі “Будзьма беларусамі!” скласці маршрут беларускіх цмокаў Астаповіч успрыняў з вялікім энтузіязмам і без доўгіх прадмоваў адразу скочыў “з месца ў кар’ер”.

 – Калі гаварыць пра цмокаў, пра паданні пра цмокаў на Беларусі, то, мабыць, самае знакавае месца, якое мусіць быць уключанае ў турыстычныя маршруты – гэта эквівалентнае па значнасці Лох-Нэсу Лепельскае возера, – кажа Астаповіч. – Таму што даўняе паданне, а таксама цэлы шэраг гістарычных дакументаў сведчаць, што ў Лепельскім возеры ў Сярэднявеччы жыў цмок. І вельмі часта на гэтым возеры знікалі рыбакі – а потым на бераг возера цмокі выкідалі іх быццам напалову перакушаныя чаўны. Ад саміх рыбакоў не заставалася нічога. Таму з’явілася паданне, што іх паядае цмок. Дык калі цмок жыў там у XVI–XVII стагоддзі… думаю, цмокі проста так не паміраюць! Цмок жыве там і да гэтага часу. І калі ўважліва паглядзець, то можна яго нават пабачыць…
Чытаць далей »

Тэгі: ,

Oct 24


Маладэчанскі раён

Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 24

Тэгі: ,

Oct 24

гутарка карэспандэнткі Новага Часу Алены Барэль з начальнікам "упраўлення па ахове спадчыны" міністэрства "культуры" Ігарам Чарняўскім.

якой трэба быць двудушнай пачварай, каб так казаць пра Курапаты і рэстаран на касьцях?..

каб жа ж табе штоночы ахвяры Курапатаў сьніліся!

-------

Размова атрымалася цікавай — Ігар Мяфодзьевіч увесь час перапытваў, здзіўляўся, жартаваў, кашляў, уздыхаў, раздражняўся, а я адчувала сябе амаль следчым НКУС ці гестапа, які выцягвае адказы абцугамі.
— Ігар Мяфодзьевіч, вы, напэўна, у курсе будаўніцтва «Бульбаш Хола» каля Курапатаў...
— Будаўніцтва чаго?..
— Рэстараннага комплексу. Ці ўваходзіць гэты аб’ект у ахоўную зону?
— Які? Рэстаран ці Курапаты?
— Вядома ж, рэстаран.
— Там ёсць ахоўная зона, зона рэгулявання забудовы, зона ахоўна-прыватная. Да нас, напрыклад, па рэстаранах ніхто не звяртаўся…
— Зараз ідзе гаворка пра «Бульбаш Хол».
— Я ж не ведаю… Я па рэстаранах не хаджу, у мяне столькі працы, што няма калі займацца рэстаранамі.
— Ну, як гэта — не ведаеце? Упрытык да Курапатаў, па кальцавой шашы, ён там адзін такі.
— Назва мне нічога не гаворыць, мне трэба ведаць месца… Некалі ўзгаднялася пытанне па будаўніцтву ў зоне рэгулявання забудовы. Але гэты рэстаран, не гэты...
— Менавіта гэты. Значыць, ён уваходзіць у зону рэгулявання забудовы? Дык на падставе якога выраку, хто і калі даў на гэта дазвол?
— Я не ведаю, першы раз пра гэты рэстаран чую — ад вас. Трэба паднімаць дакументы. Гэта было, дай Бог памяці, чатыры ці пяць год таму.
— Дык усё ж узгадалі? Вынікае, што Міністэрства культуры тады выдала дазвол на будаўніцтва…
— Ну, адкуль я ведаю? Вы — вельмі дзіўныя людзі! Гэта пяць гадоў таму было, я што, павінен усё памятаць? У нас штогод праходзіць па 500 узгадненняў. Трэба паднімаць дакументы ў архіве.
— Згодна, давайце іх паднімем. Вы мне дапаможаце?
— Звяртайцеся ў Міністэрства культуры.
…Прабачце, а з супрацоўнікам якой установы я зараз размаўляла? З дыспетчарам па рамонце ліфтаў?

Тэгі:

Oct 23

даслаў чытач спадар Андрэй

дасылайце і вы прыклады беларускай мовы на таварах на labadzenka@gmail.com !
цяперашнюю падборку па гэтай тэме можна паглядзець ТУТ
Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 23

ня буду казаць у цэлым. апішу адно падарожжа ў Лунінец.

тэлефаную ў даведку, пытаюся, як мне дабрацца да Лунінца, каб аб 11 раніцы быць там. жанчынка кажа, што трэба сесьці а 6.16 на цягнік у Менску, у Баранавічах ён будзе а 7.58, а ўжо а 8.25 іншы цягнічок павязе мяне ў Лунінец -- і а 10.53 буду на месцы.

прыўкрасна, думаю сабе я -- і кіруюся на вакзал па квіткі. у кожную касу чарга -- да далягляду. адстойваю паўгадзіны ў касу "для дэпутатаў", хоць я ні разу не дэпутат (але там насамрэч абслугоўваюць усіх). кажу: дайце мне квіток на 6.16 да Баранавічаў, а адтуль а 8.25 да Лунінца. жэншчына кажа: да Лунінца не прадам, бо між цягнікамі мусіць быць як найменей тры (!!) гадзіны -- правілы ў нас такія. аргументы, што калі я спазьнюся -- гэта мае праблемы, на яе ня дзейнічаюць. кажа: станавіцеся ў іншую касу, там купляйце.
іду да адміністратаркі, пішу 2 скаргі (адказ гл. ніжэй).

кірую у міжнародныя касы (там прадаюць і квіткі па Беларусі, але чэргі меншыя). прашу квіток на 8.25 Баранавічы-Лунінец. кажуць, няма ў нас у кампуцяры такога цягніка. тэлефаную да калегі ў Лунінец. аказваецца, што гэта дызельны цягнік -- а на такія квіткі ў горадзе-героі не прадаюць. сэрвіс.

але тут высьвятляецца самае цікавае. што а 7.58 я прыбываю на вакзал Баранавічы-Цэнтральныя, а а 8.25 адчальваю на Лунінец з вакзала Баранавічы-Палескія! пра гэта ў даведцы, вядома, не папярэдзілі!
вымалёўваецца 2 варыянты.

1. прыехаць а 7.58, узяць таксоўку і паспрабаваць да 8.25 пасьпець да іншага вакзала (між імі недзе 6 км)
2. прыехаць а 7.58 і чакаць да 11.00 іншага цягніка на Лунінец.

выбіраю першы, бо мушу абавязкова быць у Лунінцы да 11.00

у Баранавічы цягнік спазьняецца на 13 хвілін -- і прыбывае а 8.11. у мяне застаецца 14 хвілін, каб патрапіць на іншы вакзал. добра, парупіўся -- і набраў таксоўку яшчэ з цягніка, машына ўжо чакае пры вакзале.

таксовец нясецца -- і дастаўляе мяне ў час. аднак квітка ж няма -- кіруюся ў касы, адстойваю чаргу 3 чалавекі, бяру квіток. заскокваю ў апошні момант.

месца знаходжу толькі ў чацьвертым па ліку вагоне. дызель ледзяны. едзе павольна, у кожнай вёсцы спыняецца. затое танна: 7260 за 116 км!

дызель прыбывае ў час. на сустрэчу пасьпяваю. назад кіруюся ледзяным павольным дызелем да Баранавічаў, там троху чакаю -- і швайцарскай электрычкай на горад-герой.

ці мне аднаму падаецца, што беларуская чыгунка -- гэта ганебны савецкі калхоз?..

PS хто знойдзе болей памылак у адказе?

Тэгі:

Oct 23


Пахавальня Сьвентаржэцкіх XIX ст. Малінаўшчына (Маладэчанскі раён)

каб уявіць памер, прыгледзьцеся -- справа ўнізе ўваход у чалавечы рост.

другая, пахавальня Завішаў, знаходзіцца ва Ўзьдзе

Чытаць далей »

Тэгі:

Oct 18

урывак з фільму "Душа застанецца" Віктара Корзуна

Тэгі: